تحلیل قلمرو خویشاوندی در حدیث منقول از امام رضا (ع) ذیل آیه نخست سوره نساء
دوره 11، شماره 42، تابستان 1402، صفحه 177-197
https://doi.org/10.22034/farzv.2023.353905.1791
کاوس روحی برندق
چکیده قرآن کریم در آیات متعدد به طور وسیع و دامنهدار از صله و رسیدگی به افرادی سخن گفته که خداوند برای رسیدگی به آنان دستور داده است بر نکوهش قطع صله و رسیدگی به آنان تاکید دارد. موضوع صلة رحم در آیات و روایات از نظرگاههای گوناگون میتواند بررسی شود و مسئلة جستار حاضر این است که گسترة رحم و خویشاوندان از دید قرآن و حدیث ناظر به حدیث منقول از امام رضا (ع) در ذیل آیة نخست سورة نساء چیست و قلمرو آن چه افرادی را شامل میشود؟ این پژوهش به روش کتابخانهای در گردآوری اطلاعات و به صورت توصیفی تحلیلی در تجزیه و تحلیل دادهها و با هدف اثبات توسعه در قلمرو صلة رحم خویشاوندان خانوادگی، به نزدیکان و اهل بیت و رحم آل محمد (ع)، گسترة رحامت در حدیث منقول از امام رضا (ع) ذیل تفسیر آیة نخست سورة نساء را پژوهش کرده است. نتیجة پژوهش آن است که مفاد آیات قرآنی مربوط به لزوم صله به طور اطلاق و لزوم صلة رحم بهخصوص و نیز روایات تفسیری منقول از اهل بیت (ع) با تأکید بر حدیث منقول از امام رضا (ع) در ذیل آیة نخست سورة نساء، افزون بر صلة خویشاوندان خانوادگی، رعایت حقوق اهل بیت (ع) را نیز شامل میشود و این تعمیم در مواردی از باب تفسیر و در مواردی از باب جری و تطبیق آیات قرآن است.

