خوانش رابطۀ بینامتنی شعر رضوی معاصر و قرآن کریم
دوره 5، شماره 18، پاییز 1396، صفحه 117-144
فرنگیس شاهرخی شهرکی، خلیل بیگزاده، اسماعیل صادقی
چکیده رابطة بینامتنی و اثرپذیری شاعران از متون دیگر، از جذّابترین مقولههای قابلبررسی در نقد ادبی و ادبیات تطبیقی است و شعر رضوی از این رهگذر، سرشار از پشتوانههای قرآنی، عناصر ارزشی، مناسبات بینامتنی و کارکردی است که از منظر رویکرد بینامتنیت قابل مطالعه است. این پژوهش با هدف تبیین انواع روابط بینامتنی شعر رضوی معاصر و قرآن کریم به روش تحلیلی،شیوههای اثرپذیری شعر رضوی از قرآن کریم و چگونگی بازتاب واژهها، تعبیرات، ترکیبها، مفاهیم و مضامین قرآن کریم در شعر رضوی معاصر را بررسی کرده و نشان دادهاستکه از میان انواع روابط بینامتنی، رابطة شعر رضوی با قرآن کریم از نوع دروننشانهای، درونفرهنگی، بینامتنی قوی و درزمانی و نیز از حیث فنی و هنری دارای رابطة کامل متنی، کامل تعدیلی، جزئی، واژگانی، مفهومی و تلمیحی است که از میان آنها، بارزترین نوع همحضوری دو متن مورد بررسی رابطة واژگانی و جزئی است.

