قرآن کریم.
ابن‌بابویه، محمد‌بن‌علی. (۱۳۷۶). الأمالی. ترجمه محمدباقر کمره‌اى. تهران: کتابچى.
ــــــــــــــــــــــــــــــ . (1387). عیون اخبار الرضا. ترجمه حمیدرضا مستفید و علی اکبر غفاری. تهران، دارالکتب الاسلامیه.
ــــــــــــــــــــــــــــــ . (۱۴۱۳ق). من لا یحضره الفقیه. مصحح: علی اکبر غفاری. قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
ابن‌فارس، احمد‌بن‌فارس. (1404ق). معجم مقاییس اللغة. ج2. قم: مکتب الاعلام الاسلامی.
ابن شعبه حرّانی، حسن‌بن‌علی. (۱۴۰۴ق). تحف‌العقول عن‌آل‌الرسول. مصحح: علی اکبر غفاری. قم: جامعه مدرسین.
ابن‌منظور، محمدبن‌مکرم. (۱۴۱۴ق). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
اربلى، على‌بن‌عیسى. (۱۳۸۲).کشف الغمة فی معرفة الأئمة. ترجمه و شرح على‌بن‌حسین زوارهاى. تهران: انتشارات إسلامیة.
افتخاری، اصغر؛ کاظمی، سید محمد صادق. (۱۳۹۶). «مدل اقناع افکار عمومی در قرآن؛ مطالعه موردی مواجهه با منافقین». پژوهش‌های راهبردی سیاست. سال ششم. ش۲۲(پیاپی ۵۲).صص۹-۳۹.
انواری، محمدرضا. (۱۴۰۱). «الگوی مواجهۀ امام رضا g با کنش‌های متظاهرانه مأمون». فرهنگ رضوی. سال ۱۰. ش۳۸. صص 9-37.
التفسیر المنسوب إلى الإمام الحسن العسکری g (۱۴۰۹ق). قم: مدرسة الإمام المهدی.
جرجانی، علی‌بن‌محمد. (۱۹۷۸). کتاب التعریفات. چاپ افست بیروت.
حویزى، عبدعلى. (۱۴۱۵ق). تفسیر نور الثقلین. محقق/ مصحح: هاشم رسولى محلاتى. قم: اسماعیلیان.
خان‌محمدی، کریم؛ انواری، محمدرضا. (۱۳۹۹). «تحلیل کنش‌های متظاهرانه مأمون در مواجهه با امام رضاg». تاریخ اسلام. ش۸۳. سال ۲۱. صص۱۶۷-۲۰۴.
خوانسارى، جمال الدین محمد. (۱۳۶۶). شرح غرر الحکم و درر الکلم. مصحح جلال الدین حسینى ارموى. تهران: دانشگاه تهران.
دانش، محمد قدیر.(۱۳۸۷). «رسول خدا و استراتژی ایشان در برابر خط نفاق». معرفت. سال 17. ش۱۲۹. صص۱۱-۲۴.
دهخدا، علی اکبر. (۱۳۸۵)، فرهنگ متوسط دهخدا. زیر نظر دکتر سیدجعفر شهیدی. تهران: دانشگاه تهران.
ریتزر، جورج. (۱۳۹۲). مبانی نظریۀ جامعه‌شناختی معاصر و ریشه‌های کلاسیک آن. ترجمۀ شهناز مسمی‌پرست. تهران: نشر ثالث.
صدر، سید‌محمد باقر. (۱۴۲۸ق). المدرسة القرآنیة. قم: مرکز الابحاث و الدراسات التخصصیه للشهید صدر.
طبرسی، فضل‌بن‌حسن. (۱۳۶۰).مجمع البیان. ترجمه جمعی از مترجمان. تهران: انتشارات فراهانى.
طبرسى، على‌بن‌حسن. (۱۳۸۵ق). مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار. نجف: المکتبة الحیدریة.
طریحی، فخرالدین‌بن‌محمد. (۱۳۷۵). مجمع البحرین. مصحح: احمد حسینى اشکورى. تهران: مرتضوی.
عابدی جعفری، حسن و دیگران. (۱۳۹۰). «تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارامد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی». اندیشه راهبردی مدیریت. ش 10. صص۱51-۱98.
علی‌احمدی، علیرضا؛ رحیمی وردوق، بتول. (۱۳۹۸). روش‌شناسی ترکیب و یکپارچه‌سازی نتایج مطالعات کمی/ کیفی و تولید دانش تفسیری. تهران: تولید دانش.
عمید، حسن. (1336). فرهنگ فارسی عمید. تهران: امیرکبیر.
فراهیدى، خلیل بن أحمد. (۱۴۰۹ق). کتاب العین. قم: هجرت.
قرشی بنابی، علی اکبر. (۱۴۱۲ق). قاموس قرآن. ج3. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
کلینی، محمدبن‌یعقوب. (1407ق). اصول الکافی. مصحح: على اکبر غفارى و محمد آخوندى. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
مجلسی، محمدباقر. (1403ق). بحارالانوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار. بیروت: مؤسسه الوفاء.
مصطفوى، حسن. (۱۳۶۸). التحقیق فى کلمات القرآن الکریم. ج۵. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
معین، محمد. (1360). فرهنگ فارسی. ج1. تهران: امیرکبیر.
واعظی، احمد. (۱۳۸۰). درآمدی بر هرمنوتیک. تهران: مؤسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر.
ـــــــــــــــــــ . (۱۳۹۰). نظریه تفسیر متن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
