آقاگل‌زاده، فردوس. (1385). تحلیل گفتمان انتقادی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.

آقاگل‌زاده، فردوس؛ غیاثیان، مریم السادات. (1386). «رویکردهای غالب در تحلیل گفتمان انتقادی». زبان و زبا‌ن‌شناسی. دوره سوم. بهار و تابستان. شماره5. صص:  39-54.

آلن، گراهام. (1380). بینامتنیت. ترجمه: پیام یزدانجو. تهران: نشر مرکز.

ابن بابویه، أبو جعفر محمد بن علی. (1385). عیون أخبار الرضا. ترجمه: آقا نجفی اصفهانی. قم: نشر بکا.

أحمد بدوی، أحمد. (2008). مِن بلاغة القرآن. چاپ پنجم. القاهره: نهضه مصرللطباعة و النشر.

أنیس، إبراهیم؛ منتصر، عبدالحلیم؛ الصوالحی، عطیه؛ خلف الله، احمد. (1408 ق). المعجم الوسیط. چاپ دوم. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.

باقری، مهری. (1378). مقدمات زبانشناسی، تهران: قطره.

بشیر، حسن. (1395). کاربرد تحلیل گفتمان در فهم منابع دینی. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.

بشیر، حسن. (1397). تحلیل گفتمان دینی: مبانی نظری. قم: لوگوس.

پویان، مجید. (1391). «سبک‌شناسی آوایی شعر حافظ شیرازی با توجه به دیدگاه‌های موریس گرامون». سبک‌شناسی نظم و نثر(بهار ادب). سال پنجم. شماره سوم. شماره پیاپی 17. صص: 37 -47.

الجرجانی، عبدالقاهر. (2001). دلائل الإعجاز. چاپ سوم. بیروت: دارالمعرفة.   

جعفریان، رسول. (2007). أکذوبه تحریف القران بین الشیعه و السنه. طهران: معاونیه العلاقات الدولیه فی منظمه الاعلام الاسلامی.

حرّی، ابوالفضل. (1387). «افسون صوت و معنا در دعای آغازین سال نو به منزله أثر أدبی». پژوهش‌های زبان‌های خارجی. شماره 43. بهار 1387. صص: 71- 93.

حموی، ابن حجّة. (1426 ق). خزانة الأدب وَ غایة الأرب. بیروت: المکتبة المصریّة.

خامه‌گر، محمد. (1397). «کارآیی نظریه هالیدی در ترسیم انسجام متنی سوره‌های قرآن». پژوهش‌های قرآنی. سال بیست و سوم. شماره1. پیاپی 86. بهار1397. صص: 4-29.

الخطیب قزوینی، محمد بن عبد الرحمن. (1368). تلخیص المفتاح فی المعانی و البیان و البدیع با شرح مختصر المعانی مسعود بن عمر بن عبدالله معروف بسعد الدین تفتازانی.  قم: دار الذخائر.

ساسانی، فرهاد. (1384). «تاثیر روابط بینامتنی در خوانش متن». زبان و زبان‌شناسی.شماره 2. صص: 39-55.

شمیسا، سیروس. (1381). نگاهی تازه به بدیع. مشهد: فردوس.

شهرستانی، أبی فتح محمد بن عبدالکریم. (1422 ق). الملل و النحل. تحقیق: محمد عبدالقادر الفاضلی. بیروت: انتشارات المکتبه العصریه.

صابری، حسین. (1388). تاریخ فرق اسلامی. جلد 1. تهران: سمت.

ضیمران، محمد. (1382). درآمدی بر نشانه‌شناسی هنر. تهران: نشر قصه.

طوسی، محمد بن حسن. (1382). رجال الکشی (اختیار معرفه الرجال). قم: مؤسسه آل البیت (ع) لاحیاء التراث.

عرفان، حسن. (1377). کرانه‌ها، شرح فارسی مختصر المعانی تفتازانی. جلد2. قم: موسسه انتشارات هجرت.

غفوری، محمد؛ خرمی، مهدی؛ شمس آبادی، حسین؛ گنجعلی، عباس. (1395). تحلیل سبک شناسی آوایی نهج البلاغة. زبان و ادبیات عربی. شماره یازدهم. پاییز و زمستان 1395. صص: 123-156.

فان اس، یوزف. (1397). کلام و جامعه در سده‌های دوم و سوم هجری: تاریخ اندیشه دینی در صدر اسلام. مترجمان: فرزین بانکی، احمد علی حیدری. ویراستار علمی: سید محمدرضا بهشتی. جلد اول. قم: انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب.

فرکلاف، نورمن. (1379). تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمه: فاطمه شایسته پیران و دیگران. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها.

لطفی، سیدمهدی. (1390). «پیوستگی متنی سوره‌های قرآن». مطالعات قرآن و حدیث. شماره8. بهار و تابستان 1390. صص: 129-150.

مصری، ابن ابی الاصبع. (1368). بدیع القرآن. ترجمه: سید علی میر لوحی. مشهد: آستان قدس رضوی.

مصطفوی، حسن. (1363). معرفة الله؛ ترجمه و شرح خطبه توحیدیه. تهران: انتشارات کنگره جهانی حضرت رضا (ع).

مطلوب، أحمد. (2000م). معجم المصطلحات البلاغیة و تطوّرها. بیروت: مکتبة لبنان ناشرون.

معرفت، محمد هادی. (1379). علوم قرآنی. تهران: سمت. 

معرفت، محمد هادی. (1386). التمهید فی علوم القرآن. ج5. قم: انتشارات تمهید.

میرفخرایی، تژا. (1384). فرایند تحلیل گفتمان. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها.

وحیدیان کامیار، تقی. (1375). فرهنگ نام آوایی فارسی. مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی.

الهاشمی. أحمد. (1379). جواهر البلاغة. تهران: مرکز چاپ و نشر الصادق.

الهاشمی. أحمد.. (1415ق). جواهر البلاغة. بیروت: دارالإحیاء الرسالة العربیة.

هداره، محمد مصطفی. (1990). فی النقد الحدیث.  بیروت: دار الکتب.

• Bates, M. L. (1982) Islamic Coins, New York, S. 6ff.