بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Investigating Factors Influencing the Spread of Imam Reza’s Birthday Celebration from the Qajar Era to the Islamic Revolution بررسی عوامل موثر بر گسترش جشن میلاد امام رضا(ع) از دوره قاجار تا انقلاب اسلامی 7 40 205646 10.22034/farzv.2024.441339.1976 FA علی نجف زاده استادیار گروه تاریخ دانشگاه بیرجند، بیرجند ، ایران معصومه فلاح پور کارشناس مشاوره و راهنمایی، آموزش و پرورش ناحیه 2، سنندج، ایران Journal Article 2024 02 06 The Safavid era marked a significant expansion of Shia culture in Iran, leading to the establishment of numerous rituals and ceremonies honoring the Imams. Among these, the birthday celebrations of the Imams have gained prominence in recent centuries, becoming an integral part of Shia customs and traditions. The holy shrine of Imam Reza in Mashhad serves as a focal point for many of these religious ceremonies, which are conducted with meticulous attention to detail and specific protocols. Some of these ceremonies trace their origins to initiatives undertaken during the Qajar and Pahlavi eras, highlighting the cultural, sociological, and historical significance of understanding their formation and the factors that influenced their development. This research focuses on the birthday celebration of Imam Reza in Mashhad, a pivotal religious observance for the Shia that has witnessed remarkable growth in the past two centuries. The primary research question seeks to identify the factors that transformed this birthday ceremony into a grand Shia celebration during the Qajar era and the subsequent Islamic Revolution. The findings of the research reveal that the Qajar dynasty, particularly through the initiatives of Naser al-Din Shah, Mozaffar al-Din Shah, and officials stationed in Mashhad, played a crucial role in the development of Imam Reza’s birthday celebration. During the Pahlavi era, administrative discipline, executive instructions, the creation of dedicated endowments, and media attention contributed to the expansion and widespread observance of the birthday celebration in Mashhad. فرهنگ شیعی از دورۀ صفویه در ایران گسترش بیشتری یافت و مراسم و ‌آیین‌های متعددی در بزرگداشت ائمه شکل گرفت. جشن‌های میلاد ائمه از جمله مناسبت‌‌های فرهنگی بوده که طی دو قرن اخیر رشد بیشتری یافته و جزئی از آداب و رسوم شیعیان شده ‌است. بیشتر مراسم مذهبی شامل سوگواری‌ها و جشن‌ها در بارگاه رضوی به طور مفصل و طبق تشریفاتی خاص برگزار می‌شود. برخی از این مراسم‌ ریشه در ابتکارات دورۀ قاجار و پهلوی دارد و شناخت نحوۀ شکل‌گیری و عوامل موثر بر آن از لحاظ فرهنگی، جامعه‌شناسی و تاریخی حائز اهمیت است. جشن میلاد امام رضا(ع) یکی از مهم‌ترین مراسم‌ مذهبی شیعیان در مشهد است که در دو قرن اخیر با شکوه بیشتری برگزار شده‌ است. سوال اصلی پژوهش این است که عوامل موثر بر تبدیل مراسم میلاد امام رضا(ع) به یک جشن بزرگ شیعی از دورۀ قاجار تا انقلاب اسلامی چه بوده ‌است؟ این پژوهش به روش پژوهش‌های تاریخی و با استفاده از منابع اسنادی، مطبوعاتی و کتابخانه‌ای به‌صورت توصیفی تحلیلی جشن میلاد امام رضا(ع) را از دورۀ قاجار تا انقلاب اسلامی بررسی و از اسناد کتابخانۀ آستان قدس رضوی و مطبوعات آن مجموعه استفاده کرده است. این پژوهش نشان می‌دهد قاجارها با ابتکاراتی توسط ناصرالدین‌شاه و مظفرالدین‌شاه و صاحب‌منصبان مستقر در مشهد نقش مهمی در گسترش جشن میلاد امام رضا(ع) داشتند و از دورۀ پهلوی انضباط اداری و دستورالعمل‌های اجرایی، ایجاد موقوفات خاص و انعکاس رسانه‌ای باعث گسترش و عمومیت جشن میلاد امام رضا(ع) در مشهد شد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_205646_1c9ac57d70435f39d064f2803c8a5efd.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Crisis management model Imam Reza (as)(case study: issue of Imam Reza (as) 's guardianship) الگوی مدیریت بحران امام رضا(علیه السلام)(مورد مطالعه :مسئله ولایتعهدی) 41 68 204712 10.22034/farzv.2024.440578.1974 FA عباس شفیعی دانشیار گروه مدیریت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم ، ایران ابوطالب خدمتی استادیارگروه مدیریت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ،قم ، ایران مجید زارع شحنه دکترای مدیریت اسلامی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم ، ایران Journal Article 2024 01 29 If we consider the crisis as a combination of opportunity and threat, there is no doubt that the issue of Imam Reza (as) 's guardianship has been one of the crises he faced. And the management of this crisis by Imam Reza PBUH demanded a comprehensive model and program in which the best insights and methods of crisis management and control were considered, which this article seeks to explain in response to what is crisis management in the issue of guardianship in a descriptive way - Has done an analysis. In this article, first, issues about crisis and crisis management are stated, and in the second part, a search is conducted on crisis management in the issue of guardianship in the life of Imam Reza. The results show that crisis management in Imam Reza's biography can be designed in three dimensions: pre-crisis management, crisis management and post-crisis management. In the first stage, measures such as: public warning in the event of a crisis, planning, security and transparency have been taken. In the second stage, measures such as: turning the crisis into an opportunity, timely decision-making, enlightenment and information have been done, and in the last stage, the optimal use of the situation arising from the crisis has been taken. In Imam Reza's biography, in all these three stages, two main approaches to this crisis can be deduced and extracted: Explanatory jihad approach with the aim of disgracing Mamun and the injustice of Bani Abbas and proving the legitimacy and legitimacy of the Imamate and the province؛اinthere In the first stage, measures such as: public warning in the event of a crisis, planning, security and transparency have been taken Approach of punitive jihad with the aim of awakening and informing the people.crisis, management, crisis management, Velayahahdi, Imam Reza crisis management . اگر بحران را ترکیبی از فرصت و تهدید بدانیم بدون شک مسأله ولایتعهدی امام رضا علیه السلام یکی از بحرانهایی بوده است که ایشان با آن مواجه شدند. و مدیریت این بحران توسط امام رضا علیه السلام مدل و برنامه جامعی می طلبید که در آن بهترین بینش ها و روش های اداره و کنترل بحران لحاظ می شد که این مقاله در صدد تبیین آن در پاسخ به چیستی مدیریت بحران در مساله ولایتعهدی با روشی توصیفی – تحلیلی پرداخته است . در این مقاله ابتدا مطالبی پیرامون بحران و مدیریت بحران بیان گردیده و در بخش دوم جستجویی در باب مدیریت بحران در مسأله ولایتعهدی در سیره امام رضا صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که مدیریت بحران در سیره امام رضا را با عنایت به دو رویکرد تبیینی وتنذیری در سه بعد مدیریت قبل از بحران، مدیریت حین بحران ومدیریت بعد از بحران می توان طراحی کرد که در مرحله اول اقدامات مدیریتی از قبیل هشدار عمومی در جهت وقوع بحران، برنامه ریزی، ایمن سازی و شفاف سازی صورت گرفته است. در مرحله دوم اقدامات مدیریتی همچون تبدیل بحران به فرصت، اتخاذ تصمیم به موقع و روشنگری و اطلاع رسانی انجام شده و در مرحله سوم اقدامات مدیریتی مانند بهره وری بهینه در تبلیغ مذهب تشیع وبهروری بهینه از مناظرات انجام گردیده است . خاطر نشان می شود که مدیریت بحران توسط امام رضا(ع) در سه مرحله قبل از بحران،حین بحران و بعد از بحران با رویکردهای تبیینی وتنبیهی صورت گرفته است ؛ این مساله نشانگر توجه امام به تدابیر و اقدامات با چشم انداز تبیین معارف الهی ویادآوری وتنبه یاران و دشمنان است با اقداماتی که امام در مدت ولایتعهدی انجام دادند طرح مامون برای نابودی امامت ائمه (ع) منجر به شکست شد وامام (ع) با راهبردهای مناسب ،تشیع را به ساحل امن هدایت کردند

http://www.farhangerazavi.ir/article_204712_f6f2b5911eb3280ba8151f8ab4e68b44.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Analytical Study of the Methods of Enjoining Good and Forbidding Evil by Ibn al-Reza, Imam Jawad (as) بررسی تحلیلی روش‌های امر به معروف و نهی از منکر توسط ابن الرضا امام جواد(ع) 69 90 221268 10.22034/farzv.2024.444514.1979 FA کاوس روحی برندق دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی،دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0003-3474-0421 علی احمدی دکترای تاریخ اسلام، دانشگاه باقرالعلوم (ع)، قم، ایران Journal Article 2024 02 18 “Enjoining Good and Forbidding Evil,” as two important divine obligations emphasized by the prophets, Imams, and the righteous, held a special place for Imam al-Jawad (as). Although the era of this noble Imam in Shiite history—marked by the martyrdom of Imam al-Rida (as), the uprisings of the Alawites, the spread and geographical expansion of Shiism, the increasing power of Ma’mun, and the Abbasid caliphate’s new political maneuvers, which ultimately strengthened their rule—was a period of great difficulty, Imam al-Jawad (as) actively promoted the enjoining of good and the struggle against various political, social, and moral corruptions in accordance with the circumstances of his time and place. Now, the question is: What methods did Imam al-Jawad (as) employ in fulfilling these two obligations? To answer this question, all relevant hadiths and reports concerning “enjoining good and forbidding evil” in the conduct of Imam al-Jawad (as) have been collected and methodologically analyzed in a descriptive-analytical manner. The compiled narrations are then examined in the section on “Methods of Applying Enjoining Good and Forbidding Evil in the Conduct of Imam al-Jawad (as).” امر به معروف و نهی از منکر به‌عنوان دو واجب مهم الهیِ مورد توجه پیامبران، امامان و صالحان، جایگاه ویژه‌ای نزد امام جواد (ع) داشت. هرچند دوران این امام همام در تاریخ تشیع، با توجه به شهادت امام رضا(ع)، قیام‌های علویان، نفوذ و گسترش جغرافیایی تشیع، قدرت روزافزون مأمون و جریان‌سازی جدید خلافت عباسی و در نتیجه استحکام بیشتر خلافت عباسیان، شرایط دشواری را تجربه کرد، اما امام جواد(ع) به تناسب شرایط و موقعیت‌های زمانی و مکانی، امر به معروف و مبارزه با منکرات مختلف سیاسی، اجتماعی و اخلاقی را دنبال کرد. حال سوال این است که امام جواد (ع) در اقامۀ این دو فریضه، چه روش‌هایی را به کار بردند؟ در پاسخ به این سوال، کلیۀ احادیث و همچنین گزارش‌های مرتبط با امر به معروف و نهی از منکر در سیرۀ امام جواد(ع) گردآوری و به صورت توصیفی - تحلیلی، روش‌شناسی شده است. سپس روایات گردآوری شده در بخش «شیوه‌های کاربست امر به معروف و نهی از منکر در سیرۀ امام جواد(ع)» تجزیه و تحلیل شده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_221268_f8e7dcf0c414838e96bad99802779a3d.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Happiness in the Best Life according to the Teachings of Imam al-Reza (as) شادکامی در نیکوترین زندگی بر اساس معارف رضوی 91 114 221266 10.22034/farzv.2024.440376.1973 FA سعید حسنی استادیارگروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0003-2802-2108 سعید فخاری استادیار، گروه آموزشی الهیات ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2024 01 28 One of the most crucial pillars of a good life is genuine happiness and contentment. This study aims to explain the prerequisites for achieving happiness in the best life, based on the teachings of Imam al-Reza (as). The research method is descriptive-analytical and relies on library sources. Based on a narration from Imam al-Ridha (as) that defines the best life as making the lives of others good and pleasant, the study explores the requirements for achieving this noble social relationship within Ridawi teachings. The findings show that in the words of Imam al-Ridha, the best life is one where we make the material and spiritual lives of others pleasant. This principle is evident in his conduct. Achieving such a life requires a balance between hope and fear and depends on several factors: A Monotheistic and Eschatological Perspective: True belief in God and the afterlife, achievable only through complete intellectual and practical devotion to the divine authority (the Imam), alongside sincere action. Self-Sacrifice: Which demands asceticism, contentment, and abandoning selfish desires. Kindness and Problem-Solving Attitude: While preserving others’ dignity. Skills Such as Anger Management: Which can only be realized through patience with people, forgiving others’ mistakes, and good character. Comprehensive Planning Skills and Lawful Daily Recreation. According to Ridawi teachings, aiding others—especially believers—brings about divine help and unseen support from unexpected sources. This leads to lasting happiness in both this world and the hereafter. Therefore, based on these teachings, through divine-centered and Imam-centered action, detachment from worldly attachments, and acquiring happiness-related skills, one can bring comfort to oneself and others and achieve the best life. Enjoining good (Amr bil Ma’ruf), Forbidding evil (Nahy anil Munkar), Imam al-Jawad (as), Conduct (Sirah), Hadiths (Narrations). یکی از مهمترین ارکان زندگی نیکو، شادکامی و رضامندی حقیقی در زندگی است. هدف پژوهش، تبیین لوازم تحقق شادکامی در نیکوترین زندگی بر اساس معارف رضوی است. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی است و با استفاده از منابع کتابخانهای انجام شده است. به این صورت که بر اساس روایتی از امام رضا علیه السلام که نیکوترین زندگی را در نیکو گرداندن زندگی دیگران، معرفی میفرماید؛ مقدمات و لوازم تحقق این ارتباط اجتماعی حسنه در معارف رضوی جست‌وجو شده است. یافتههای تحقیق نشان داد در کلام رضوی، نیکوترین زندگی در حالتی است که زندگی سایر انسانها را از جهات مادی و معنوی گوارا گردانیم و این گفتار امام رضا ع در سیرۀ ایشان آشکار شده است. تحقق نیکوترین زندگی، با خوف و رجای متوازن همراه بوده و مستلزم تحقّق اموری است که عبارتند از: 1. داشتن بینش توحیدی و معاد باوری که تنها در صورت ولایتپذیری کامل فکری و عملی از ولی الهی و همراه با عمل‌گرایی خالصانه صورت میگیرد. 2. فداکاری که نیازمند داشتن زهد، قناعت و ترک کردن خواهشهای نفسانی است. 3. خشرویی و گره‌گشا بودن در ضمن حفظ کرامت افراد. 4. داشتن مهارتهایی مانند مهار خشم که تنها به شرط مدارای بردبارانه با مردم و چشم پوشی از خطای دیگران و داشتن حسن خلق محقق میشود. 5. داشتن مهارت برنامه‌ریزی جامع و تفریحات حلال روزانه. تحقق نیکوترین زندگی با برطرف کردن گرفتاری انسانها و مخصوصاً مؤمنان، با امدادهای غیبی و نصرتهای الهی از جایی که انسان گمان نمیکند، همراه است و شادکامی پایدار در حیات دنیوی و اخروی را به دنبال دارد. در نتیجه بر اساس معارف رضوی، با عمل‌گرایی توحیدی و ولایی و با نفی تعلّق به دنیا و همچنین کسب مهارتهای شادکامی میتوان زندگی خود و سایر انسانها را گوارا کرد و به بهترین زندگی دست یافت.

http://www.farhangerazavi.ir/article_221266_a880dc3e1c4cdf23dffcb302d8fa406a.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Investigating the Behavior of Buying Souvenirs and Blessings among Pilgrims in Mashhad بررسی رفتار خرید سوغات و تبرکی در بین زائران شهر مشهد 115 139 212447 10.22034/farzv.2024.426881.1941 FA زهرا بستان استادیار گروه جامعه شناسی گردشگری ، پژوهشکده گردشگری، جهاد دانشگاهی ، مشهد، ایران 0000-0002-9248-2689 Journal Article 2023 11 25 Souvenirs are interpreted as reminders of travel experiences, and buying souvenirs and taking blessings is one of the main components of pilgrimage. As a tangible symbol of the pilgrimage, souvenirs are a possibility to expand the sanctity and blessing of the pilgrimage. This research seeks to investigate what goods and with what motivation pilgrims buy as souvenirs during their trip to Mashhad, and to what extent they are satisfied with their shopping experience, and what types of objects pilgrims tend to buy as a blessing. Take to your city. The distinguishing feature of this research is to address the role of the special feature of “being blessed” in pilgrims’ souvenirs. Therefore, the typology of souvenirs and blessed gifts that pilgrims take to their city was also discussed. This research was conducted by survey method and 580 pilgrims were randomly selected during Nowruz 1401. The research tool was a researcher-made questionnaire and the questionnaires were completed by interview method. The interviewers were stationed at the four entrances of the Holy Shrine in order to consider the diversity of the sample. The findings showed that the souvenirs bought by the pilgrims can be classified into three major groups: local food, religious items, and consumer items. Of course, the share of local food is more in the souvenir basket of pilgrims. They were satisfied with their souvenir shopping experience in Mashhad (in terms of product and seller characteristics). Pilgrims are more satisfied with the stores and products related to Astan Quds Razavi. For the majority of pilgrims, the feature of “blessing” of souvenirs is very important, and they bought more religious goods as a blessing. Pilgrims receive gifts in the shrine as a blessing, which is sacred and precious to them. These gifts were classified into three groups (blessed foods, religious-cultural items and parts of the holy place). Pilgrims are more inclined to receive blessed food, especially “Ghazaie Hazrat” as a blessing. What is clear is that economic problems in recent years have affected the buying behavior of pilgrims, and pilgrims are more accepting of cheap goods. At the end, suggestions for future studies regarding the purchase of blessed souvenirs are provided. سوغات به‌‌عنوان یادآور تجربیات سفر تفسیر می‌شود و خرید سوغات و بردن تبرکی یکی از اجزای اصلی زیارت است. مسئلۀ این پژوهش این است که زائران در سفر به مشهد چه کالاها و با چه انگیزه‌ای سوغات می‌خرند و تا چه حد از تجربۀ خرید خود رضایت دارند؟ همچنین زائران بیشتر تمایل دارند چه نوع اشیایی را به‌عنوان تبرکی به شهر خود ببرند؟ وجه تمایز این پژوهش پرداختن به ویژگی خاص «متبرک بودن» در سوغات زائران است؛ بنابراین به گونه‌شناسی سوغات و هدایای متبرکی که زائران به شهر خود می‌برند نیز پرداخته شد. این پژوهش به روش پیمایش انجام شد و 580 نفر از زائران در ایام نوروز سال 1401 به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسش‌نامۀ محقق ساخته است و پرسش‌نامه‌ها به روش مصاحبه‌ای تکمیل شد. پرسشگران در چهار ورودی حرم مطهر مستقر شدند تا تنوع نمونه در نظر گرفته شود. یافته‌ها نشان داد که سوغات خریداری شده توسط زائران را می‌توان در سه گروه عمده خوراکی محلی، اقلام مذهبی و اقلام مصرفی طبقه‌بندی کرد. البته سهم خوراکی محلی در سبد سوغات زائران بیشتر است. آن‌ها از تجربه خرید سوغات خود در شهر مشهد (از لحاظ ویژگی‌های کالا و فروشنده) راضی بودند. زائران از فروشگاه‌ها و محصولات وابسته به آستان قدس رضوی رضایت بیشتری دارند. برای اکثریت زائران ویژگی «متبرک‌بودن» سوغات اهمیت زیادی دارد و به‌عنوان تبرکی بیشتر کالاهای مذهبی را خریداری کردند. زائران در حرم هدایایی را به‌عنوان تبرکی دریافت می‌کنند که برای آن‌ها مقدس و ارزشمند است. هدایای متبرکی که زائران ترجیح می‌دهند در زیارت حرم دریافت کنند به سه گروه عمده غذا و خوراکی متبرک، اقلام مذهبی و جزئی از مکان مقدس تقسیم شد. زائران بیشتر تمایل دارند که خوراکی متبرک به‌ویژه «غذای حضرت» به‌عنوان تبرک دریافت کنند. آنچه مشخص است، مشکلات اقتصادی در سال‌های اخیر، رفتار خرید زائران را تحت تاثیر قرار داده است و زائران از کالاهای ارزان‌قیمت بیشتر استقبال می‌کنند. در پایان پیشنهادهایی برای مطالعات آینده در خصوص خرید سوغات متبرک ارائه شده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_212447_44939df9bdbbb27d0a0e29301d08fbb5.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Documentary and Interpretative Analysis of the Hadith of Knowledge Regarding the Status of Imam Reza (as) تحلیل سندی و دلالی حدیث معرفت به مقام امام رضا(ع) 141 175 182437 10.22034/farzv.2023.416518.1916 FA محمد صادق رمزی خالص دانشجوی دکترای گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد ، ایران سیدمحمود مرویان حسینی دانشیار گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد ، ایران سید علی دلبری دانشیار گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران 0000-0001-5427-4654 حسین ثانوی دانشجوی دکترای حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران Journal Article 2023 09 17 The pilgrimage to sacred places is considered one of the highest forms of worship and an exceptional opportunity for the purification of the soul and the spiritual training of the pilgrim. It also serves as a renewal of the covenant with the divine saints on the path of the sacred goal of monotheism. Religious studies on pilgrimage indicate that visiting the family of infallibility and purity (peace be upon them) has certain conditions under which true pilgrimage gains meaning and leads to the growth and advancement of both the individual and the Islamic community along three axes: self-cultivation, transformation of others, and civilization building. This research employs a descriptive-analytical method, examining both the documentary and interpretative aspects of the narration “‘Aarifan bi Haqqih,”)Knowledge of the Rights of the Imam) attributed to Imam Sadiq (peace be upon him) regarding the pilgrimage to Ali ibn Musa al-Ridha (peace be upon him), It demonstrates that this narration is sound in terms of its chain of transmission. To fully comprehend the blessings of visiting the infallible, one must acquire true knowledge of the Imam. Understanding his rights entails believing in his obligation to be obeyed, recognizing him as God’s proof over creation, and acknowledging him as the intermediary of divine sustenance, among other aspects. زیارت اماکن متبرکه از والاترین مراتب عبادت و فرصتی ممتاز برای طهارت روح و تربیتی معنوی زائر و نیز تجدید پیمانی با اولیای الهی در مسیر آرمان مقدس توحیدی به‌شمار می‌رود. پژوهش‌های دینی زیارت نشان می‌دهد که زیارت خاندان عصمت و طهارت(ع) دارای شرایطی است که در پرتوی این‌چنین شرایط، زیارت حقیقی معنا پیدا خواهد کرد و موجب رشد و پیشرفت فرد و جامعه اسلامی بر سه محور خودسازی، دگرپردازی و تمدن سازی خواهد شد. این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی، ضمن بررسی سندی و دلالی روایت «عارفاً بحقه» که از امام صادق(ع) دربارۀ زیارت علی بن موسی الرضا(ع) وارد شده است، نشان می‌دهد که این روایت از نظر سندی صحیح است و برای درک فیض زیارت معصوم، باید معرفت حقیقی به امام کسب کرد. مقصود از شناخت حق وی، اعتقاد به واجب الاطاعه بودن، حجت خدا بر خلق و امام را واسطۀ رزق الهی دانستن و دیگر موارد است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_182437_aebda1eb35d25bf635e2d5a46d11efb5.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 The System of Wilayat-Based Communication in Islamic Lifestyle with Emphasis on the Conduct of Imam Reza (as) نظام ارتباطات ولایی در سبک زندگی اسلامی با تأکید بر سیره رضوی 177 202 200270 10.22034/farzv.2023.415119.1911 FA عبدالله محمدی استادیار موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، ایران Journal Article 2023 09 06 One of the key aspects of Islamic lifestyle is the mode of interaction among members of society. The concept of “Wilāya” (Guardianship) possesses the potential to offer a novel design for social communication systems. The primary focus of this article is to introduce the essence and hierarchical levels of Wilāya as a foundation for redefining communication systems across various societal strata. Organized through a descriptive-analytical methodology, the findings of this research demonstrate—based on Quranic verses and narrations, particularly the teachings of Imam al-Riḍā (as)—that the realization of believers’ Wilāya serves as a constitutive condition for attaining the Wilāya of the Infallibles (as). This dimension of Wilāya, which has hitherto been overlooked in communication and lifestyle studies, reveals that one of the indicators of proximity to the Imam is the successful establishment of communicative dimensions with fellow Shia believers. This principle forms the basis for regulating relationships within families and among believers. Unlike Western communication models rooted in individualism, indifference, and competition over interests, this paradigm fosters greater social responsibility among community members. Moreover, it facilitates selfless service and affection toward others without pretense or expectation, imbuing all social interactions with a sacred and Wilāya-oriented approach. The innovative contribution of this article lies in its unique perspective on the concept of Wilāya and its novel application in redesigning lifestyle paradigms. یکی از مباحث سبک زندگی اسلامی، شیوۀ تعامل افراد جامعه با یکدیگر است. مفهوم «ولایت» این ظرفیت را دارد که طراحی نوینی از نظام ارتباطات اجتماعی ارائه کند. مسئلۀ اصلی مقاله آن است که حقیقت و مراتب ولایت را به‌عنوان مبنایی برای بازتعریف نظام ارتباطات در لایه‌های مختلف جامعه معرفی کند. یافته‌های این تحقیق که به روش توصیفی تحلیلی سامان یافته، نشان می‌دهد با استناد به آیات و روایات به‌ویژه سخنان امام رضا(ع)، تحقق ولایت مؤمنین شرط تکوینی برای راهیابی به ولایت معصومان(ع) است. این جنبه از ولایت که تاکنون در پژوهش‌های ارتباطی و سبک زندگی مورد توجه پژوهشگران نبوده، نشان می‌دهد یکی از شاخص‌های نزدیکی افراد به امامشان، موفقیت در برقراری شئون ارتباطی با دیگر شیعیان است. این قاعده مبنای تنظیم روابط با افراد خانواده و دیگر مؤمنین است. الگوی یادشده بر خلاف الگوی ارتباطی غربی که بر مبنای فردگرایی، بی‌تفاوتی و تنازع بر سر منافع است، سبب دغدغه‌مندی بیشتر افراد جامعه با یکدیگر می‌شود. همچنین خدمت و محبت به دیگران بدون تکلف و چشم‌داشت محقق می‌شود و تمام ارتباطات اجتماعی رویکردی قدسی و ولایی می‌یابد. نوآوری این مقاله در نگاهی متفاوت به مقولۀ ولایت و استفاده جدید از ظرفیت آن در بازطراحی سبک زندگی است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_200270_ff4257760dfeb795ee1bacc1d480a8fc.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 13 50 2025 05 22 Razavi Culture and Promotion of Chastity and Hijāb: (Proposing a Grounded Theory) فرهنگ رضوی و ترویج عفاف و حجاب ( ارائه یک نظریه زمینه ای) 203 234 221264 10.22034/farzv.2024.442509.1978 FA مهدی کرمانی دانشیارگروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0003-3196-6599 الهه بنایی دانشجوی دکترای گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران علی باغدار دلگشا دکترای تاریخ، پژوهشکده مطالعات اسلامی در علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2024 02 09 The present study examines and analyzes the current status of chastity and hijab among the citizens of Mashhad, especially the youth, and the mechanisms of its promotion in the context of Razavi culture. This study was conducted with a qualitative approach and grounded theory method, and information was collected through semi-structured interviews. The results of the data analysis are presented under a central category entitled “Decentralization against the focal placement of elements of Razavi culture in the collective world of Iranians”. The conditions for the creation of this phenomenon are: the expansion of exclusivity against the generalization of Razavi culture, selective confrontation against integration in the application of the fundamental elements of Razavi culture, the predominance of propagandism against eloquence in the education of Razavi culture missionaries. The strategies that can be adopted by social actors against the central phenomenon include: maximum attraction against maximum rejection, participation-oriented approach against command-oriented approach and creative approach against stereotypical approach. In the end, these confrontations have resulted in consequences including: the loss of authentic cultural links in the society against their recovery, separation against the increasing integration of the religious and customary aspects of children’s life, the inability to face cultural challenges against finding opportunities for these confrontations. . Also, in explaining the category of Razavi’s culture, the concepts of dialogue, love and respect have been used as the main keywords. این پژوهش به بررسی و تحلیل وضع موجود مقولۀ عفاف و حجاب در میان شهروندان شهر مشهد به‌ویژه جوانان و سازوکارهای ترویج آن در بستر فرهنگ رضوی می‌پردازد. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش نظریۀ زمینه‌ای صورت گرفته و اطلاعات از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساخت‌ یافته جمع‌آوری شده است. نتایج تجزیه و تحلیل اطلاعات در ذیل مقولۀ مرکزی با عنوان «مرکزیت‌زدایی در برابر جانمایی کانونی عناصر فرهنگ رضوی در زیست‌جهان جمعی ایرانیان» ارائه شده است. شرایط ایجاد این پدیده عبارت است از: گسترش انحصارگرایی در برابر عمومیت بخشی به فرهنگ رضوی، مواجهه گزینشی در برابر یکپارچه در کاربست عناصر بنیادی فرهنگ رضوی، غلبۀ مروج‌پروری در برابر سخنورپروری در آموزش عاملان مبلغ فرهنگ رضوی. راهبردهای قابل اتخاذ توسط عاملان اجتماعی در برابر پدیدۀ مرکزی شامل این موارد بوده است: جذب حداکثری در برابر طرد حداکثری، رویکرد مشارکت‌مدار در برابر رویکرد دستورمدار و رویکرد خلاق در برابر رویکرد کلیشه‌ای. در نهایت، این مواجهات پیامدهایی شامل: از دست رفتن پیوندهای اصیل فرهنگی در جامعه در برابر بازیابی آن‌ها، تفکیک در برابر تلفیق فزاینده ابعاد حیات عرفی و شرعی فرزندان، ناتوانی در مواجهه با چالش‎های فرهنگی در برابر فرصت‌یابی برای این مواجهات را نتیجه داده‌اند.

http://www.farhangerazavi.ir/article_221264_2fdd3f52f05f8ac938a9d92b9ef7a698.pdf