بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Reviewing a Hadith Attributed to Imam Reza (A.S) on the Denial of Allah’s Visibility بازخوانی روایتی منسوب به امام رضا (ع) در نفی رؤیت‌پذیری خداوند 7 30 205524 10.22034/farzv.2022.357232.1798 FA محمدهادی توکلی استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران 0000-0002-1107-8204 Journal Article 2022 08 21 On the issue of the possibility of seeing God in some authentic hadith books of the Imamiyah, There is a hadith attributed to Imam Reza (p.b.u.h) according to which the association of seeing God with faith in him in this world and the hereafter is considered forbidden. Shiite thinkers have listed this hadith as one of the difficult and ambiguous hadiths and have tried to explain its meaning; But the problems that are noticed in their explanations indicate their inaccuracy. According to the intellectual foundations of the theologians of the time of Imam Reza (p.b.u.h), an innovative solution can be proposed based on the opposition of “obligation to faith” and “occurrence of essential knowledge”. And the conflict between “seeing God” and “believing in Him” can be seen as related to the mentioned opposition. According to the intellectual foundations of the theologians of the time of Imam Reza (p.b.u.h), an innovative solution can be proposed based on the opposition of “obligation to faith” and “occurrence of essential knowledge”. And the conflict between “seeing God” and “believing in Him” can be seen as related to the mentioned opposition. But this solution is not without problems; therefore, as stated by some thinkers, the attribution of this hadith to the Imam should be negated, at least in the way it appears in the hadith sources; especially, its content is in conflict with some verses of the Qur’an and some hadiths. در مسئلۀ امکان رؤیت‌پذیری خداوند در برخی کتب روایی معتبر امامیه، روایتی به امام رضا (ع) منسوب است که بر اساس آن، اجتماع رؤیت خداوند با ایمان به او در دنیا و آخرت، امری ممتنع تلقی شده است. اندیشمندان شیعی این روایت را از روایات صعب و غامض برشمرده و در تبیین معنای آن کوشیده‌اند؛ اما اشکالاتی که متوجه تبیین‌های ایشان می‌شود، غیرقابل قبول بودن آن‌ها را آشکار می‌سازد. در این ‌میان، هرچند می‌توان با توجه به مبانی فکری متکلمان روزگار امام رضا (ع) راه حل بدیعی را بر اساس تقابل «تکلیف به ایمان» و «وقوع معرفت ضروری» مطرح کرد و اجتماع‌ناپذیری «رؤیت خداوند» با «ایمان به او» را مربوط به تقابل یاد شده دانست، اما این راه حل نیز خالی از اشکال نیست؛ از این‌رو، همان‌ طور که عده‌ای بیان کرده‌اند، باید صدور این روایت را حداقل به ‌شکلی که در منابع روایی آمده است، نفی کرد؛ به‌خصوص آنکه محتوای آن با برخی آیات قرآن و نیز بعضی روایت‌ها در تعارض است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_205524_417f1ae7f77587eb6eff3cb51b35b946.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Identifying the Legitimization Elements in Imam Reza’s Debate with Two Prominent Jewish and Christian Leaders Using Van Leeuwen’s Model of Critical Discourse Analysis بازشناخت مؤلفه های مشروعیت سازی در مناظره امام رضا(ع) با دو شخصیت برجسته مسیحی و یهودی بر اساس نظریه ون لیوون 31 61 184050 10.22034/farzv.2023.391840.1862 FA زهرا افضلی دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0001-8253-7562 Journal Article 2023 04 04 Critical discourse analysis (CDA) emerged in the 20th century as an approach to discourse analysis that examines the social and cultural functions of discourse. Various scholars have contributed to the development of this approach including Dutch linguist Theo van Leeuwen who has discussed important theoretical issues in the field of CDA. Legitimation is one of his theoretical notions which is based on four components, namely, authorization, moral evaluation, rationalization, and mythopoesis. This theory is a suitable framework for the analysis of legitimation in different texts. The present study uses this theoretical framework to examine the debate of Imam Reza with two prominent Christian and Jewish figures. The research method is descriptive-analytical and the aim is to understand the method of legitimation as well as its effectiveness in Imam Reza’s discourse. The significance of the study lies in the fact that the debate between a major Islamic scholar, i.e. Imam Reza, and two prominent Christian and Jewish figures unveils some truths about Islam, Christianity, and Judaism. The findings show that legitimation in Imam’s debate is mostly manifested in the authorization component which helps to resolve controversial issues such as the prophethood of Prophet Muhammad, the prophethood of Jesus Christ, slanders against Jesus Christ, and the lack of divinity of Jesus Christ. In fact, by using a method that fits the religious beliefs of the audience, Imam Reza’s legitimation in discourse has successfully led to the persuasion of the audience. تحلیل گفتمان انتقادی به‌عنوان یکی از رویکردهای تحلیل گفتمان که کارکرد گفتمان را به‌لحاظ مسائل اجتماعی و فرهنگی مورد بررسی قرار می‌دهد در قرن بیستم ظهور یافت. اندیشمندان و صاحب‌نظران مختلفی با نظریه‌پردازی دربارۀ این رویکرد سهم بسزایی در رشد و اعتلای آن داشته‌اند. تئو ون لیوون زبان‌شناس هلندی از جمله آن‌هاست که نظریاتی در این حوزه ارائه کرده است. مشروعیت‌سازی درشمار نظریات اوست که مبتنی بر چهار مؤلفه به‌ نام‌های اقتدارسازی، ارزیابی اخلاقی، عقلانی‌سازی و اسطوره‌سازی است. این نظریه چارچوب مناسبی برای تحلیل چگونگی مشروعیت‌سازی در متون مختلف است. از همین رو در پژوهش حاضر مناظرۀ امام رضا(ع) با دو شخصیت برجستۀ مسیحی و یهودی برمبنای نظریۀ مذکور مورد بررسی واقع شده‌است. این پژوهش که با روش توصیفی- تحلیلی و با هدف شناخت نحوۀ مشروعیت‌سازی در گفتمان امام(ع) و میزان اثربخشی آن صورت گرفته از این جهت حائز اهمیت است که در آن مناظرۀ یک عالم برجسته مسلمان یعنی امام (ع) با دو شخصیت برجستۀ مسیحی و یهودی موجب پرده برداشتن از حقایقی دربارۀ دین اسلام و دین مسیحیت و دین یهودیت می‌شود. نتیجه پژوهش بیانگر آن است که مشروعیت‌سازی در مناظرۀ امام(ع)حضرت عیسی(ع) از طریق آن اثبات گردیده‌است، این درحالی است که به دلیل کاربرد روش متناسب با عقیدۀ دینی مخاطب به وسیلۀ امام(ع)مشروعیت‌سازی در گفتمان او منجر به اقناع مخاطب و اقرار او به حقیقت شده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_184050_e758b2a740a596a55abf6a3373399df6.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Investigating Khaled Naqshbandi's Ode in Praise of Imam Reza (P.B.U.H) and the Imam’s Holy Shrine Using Layered Stylistics سبک شناسی لایه ای قصیده خالد نقشبندی در مدح ثامن الائمه (ع) 63 93 184634 10.22034/farzv.2023.397973.1873 FA ناصر قره خانی استادیارگروه آموزشی زبان وادبیات عربی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان،ایران محمد طاهری دانشیارگروه آموزشی زبان وادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2023 05 18 Eulogies for the Ahl al-Bayt (PBUH), particularly in praise of Imam Reza (PBUH), have a long tradition in Persian literature, with prominent poets like Sanai Ghaznavi, Khaqani Shirvani, and Jami having produced notable works in this genre. One of the most renowned eulogies dedicated to Imam Reza (PBUH) is an ode composed by Khaled Naqshbandi Shahrzuri, a celebrated figure of 12th-century literature and mysticism, during his pilgrimage to Mashhad. This ode gained widespread acceptance from the time of its creation. This study first presents a brief overview of the poet’s life and works. Then, using a descriptive-analytical method based on the criteria of layered stylistics, the ode is analyzed across five layers: phonetic, lexical, syntactic, rhetorical, and ideological. By identifying prominent and frequent features, the study explains the stylistic distinctiveness and the connections between the text’s form and content. The findings suggest that the following elements play the most significant role in the ode’s stylistic prominence: the prosodic meter in the phonetic layer; religious lexicon and combinations in the lexical layer; the passive voice in the syntactic layer; rhetorical questions in the rhetorical layer; and content based on fundamental religious concepts in the ideological layer. مدیحه‌سرایی برای اهل بیتb به‌خصوص ستایش حضرت ثامن الحجج (ع) پیشینه‌ای بس طولانی در تاریخ ادبیات فارسی دارد و شاعران بزرگی چون سنایی غزنوی، خاقانی شروانی و جامی در این زمینه آثار شاخصی دارند. یکی از مشهورترین مدایح سروده شده خطاب به پیشگاه ثامن الائمه(ع) قصیده‌ای است که خالد نقشبندی شهرزوری از مشاهیر ادب و عرفان سدۀ دوازدهم هجری، هنگام زیارت مشهد مقدس سروده است و از همان بدو سرایش، قبول عام یافت. در این پژوهش، نخست شرح مختصری از احوال و آثار شاعر ارائه داده‌ایم. سپس به روش توصیفی تحلیلی، بر اساس معیارهای سبک‌شناسی لایه‌ای، قصیدۀ مد نظر را ذیل لایه‌های پنج‌گانۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مورد واکاوی قرار داده و با تعیین ویژگی‌های ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ و ﭘﺮﺑﺴﺎﻣﺪ، تشخص سبکی و ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎی ﺻﻮری ﻣﺘﻦ ﺑﺎ ﻣﺤﺘﻮای آن توضیح داده‌ایم. بر این اساس، درلایۀ آوایی، وزن عروضی؛ در لایۀ واژگانی، لغات و ترکیبات مذهبی؛ در لایۀ نحوی، صدای نحوی منفعل؛ در لایۀ بلاغی، آرایۀ استفهام انکاری و در لایۀ ایدئولوژیک، درون‌مایۀ مبتنی بر مفاهیم بنیادین مذهبی، بیشترین نقش را در تشخص و برجستگی سبکی این قصیده ایفا کرده‌اند.

http://www.farhangerazavi.ir/article_184634_a7dd8d1b149f87ef6ef2e6e0dbd24d02.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Elaborating on the Content and Style of the Arguments Presented by the Infallible Shiite Imams (P.B.U.T) on the Necessity of Obeying the Divinely-Assigned Holy Imams: A Case Study of Imam Reza’s Arguments Published in Usul al-Kafi’s Kitab al-Hujjah تبیین مبانی، شیوه ها و سبک بیان احتجاجات معصومان (ع) در زمینه لزوم تبعیت از حجت الهی (با محوریت احتجاجات رضوی در کتاب الحجه اصول کافی) 95 124 205527 10.22034/farzv.2023.391693.1861 FA منیر انیسی دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سیده فاطمه هاشمی استادیار گروه علوم قران و حدیث، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سید محمد رضوی استادیار گروه علوم قرآن و حدیث ، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2023 04 03 The conduct and practices of the Infallibles, particularly Imam Ali ibn Musa al-Ridha (PBUH), play a fundamental role in shaping the behavioral and verbal models for Shia Muslims. Examining the content of the debates and discourses of the Infallibles has a significant impact on intellectual growth, awareness, and the strengthening of the beliefs of the Muslim community. This can also serve as a basis for attracting people, including fair-minded opponents and audiences. This article, based on three key areas—principles, methods, and the style of the Infallibles’ debates, specifically those of Imam al-Ridha (PBUH)—employs a textual analysis approach. The study demonstrates how the sacred figures, particularly Imam al-Ridha (PBUH), engaged in debates, how they based their arguments on the foundations of Quranic verses and the Prophetic tradition, how they utilized rational reasoning, which of the three methods—proof, good admonition, or the best argument—they most frequently employed, and which rhetorical style they preferred. According to research conducted in the Kitab al-Hujjah section of Al-Kafi, particularly concerning the necessity of following the Divine Proof, Imam al-Ridha’s (PBUH) debates are ranked third after the debates of Imam al-Sadiq (PBUH) and Imam al-Baqir (PBUH). سیره و عملکرد حضرات معصومان،‌ خاصه، امام علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)در الگوسازی گفتاری و رفتاری شیعیان نقش اساسی دارد. بررسی محتوای احتجاجات معصومان تأثیر بسزایی در رشد عقل، آگاهی و تحکیم اعتقاد مردم مسلمان دارد. این امر می‌تواند زمینه‌ساز جذب انسان‌ها اعم از مخاطبان و مخالفان باانصاف شود. این مقاله بر اساس سه محور مبانی، شیوه و سبک بیان احتجاجات معصومان، خاصه احتجاجات رضوی نوشته‌ شده و از شیوه بررسی متنی استفاده کرده است. این بررسی نشان داده است که چگونه ذوات مقدسه، خاصه امام رضا (ع) احتجاج می‌کردند، به چه طریقی بر اساس مبانی آیات قرآن کریم و سیرۀ نبوی به احتجاج می‌پرداختند، به چه نحوی از استدلال عقلی بهره می‌جستند، غالباً از کدام یک از سه روش برهان، موعظۀ حسنه و جدال احسن استفاده می‌کردند و از چه سبک‌ بیانی بیشتر بهره می‌جستند. طبق بررسی‌های انجام‌شده در باب الحجه اصول کافی خاصه در موضوع لزوم تبعیت از حجت الهی، احتجاجات امام رضا‌ g‌ در رتبۀ سوم بعد از احتجاجات امام صادق (ع) و امام باقر‌ (ع) روایت شده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_205527_e738109d6a40b22f041737010a933d35.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Investigating the Companionship and Hadith-based Communications of Some Sistani Elites with Imam Reza (A.S) and their Affection Towards the Imam بررسی مصاحبت، ارتباط روایی و علاقه‌مندی برخی نخبگان سیستانی با امام رضا(ع) 125 148 205533 10.22034/farzv.2024.400075.1879 FA علیرضا حیدری نسب دانشیار علوم قرآن و حدیث، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0000-0002-3820-1129 Journal Article 2023 06 01 According to the unanimous hadith of SAQALAIN, Muslims pay special attention to ETRAT In the meantime, Sistani who are famous for possessing some human qualities such as belief in God, chivalry and partiality to ETRAT(a.s.) have had significant interest and connections with Imam Reza(a.s.). Investigation and analysis of the reports related to that Imam(a.s.) show that at least three people from Sistani or Sistani descent - Abu Khaled Sejestani, Muhammad bin Faraj Rokhaji and Mokhawwal Sejestani - were among the companions of Imam Reza(a.s.). Interest in Imam Reza(a.s.) in later periods has also been manifested in the behavior and speech of some Sistani elites such as Ibn Abi Dawud Sejestani, Ibn Hebban Bosti and Sana’i Ghaznavi. Ibn Abi Dawud and Ibn Hebban Bosti, who thought and acted in the religious context of Sunnah, had a narrative relationship with Imam Reza(a.s.). In the meantime, if Ibn Hebban has made any notable statements about that Imam(a.s.); In other places, he has compensated for his insolence by mentioning his frequent experience of visiting Imam Reza(a.s.) and his narrative need after visiting. The famous mystic and poet, Sana’i Ghaznavi, has also mentioned the religious position of ETRAT, especially Imam Reza(a.s.), in a long ode while using verses and HADITHS. مسلمانان با توجه به حدیث اجماعی ثقلین توجه خاصی به عترت(ع) دارند. در این میان سیستانیان که در برخورداری از برخی خصال انسانی چون خداباوری، جوانمردی و جانبداری از عترت(ع) شهره‌اند، علاقه و ارتباطات خوبی با امام رضا (ع) داشته‌اند. بررسی و تحلیل گزارش‌های مرتبط با آن امام(ع) نشان می‌دهند لااقل سه نفر سیستانی یا سیستانی‌تبار - ابوخالد سجستانی، محمد بن فرج رخجی و محول(مخول) سجستانی – در زمرۀ اصحاب امام رضا(ع) بوده‌اند. علاقه‌مندی به امام رضا(ع) در دوره‌های بعد نیز در رفتار و گفتار برخی نخبگان سیستانی چون ابن ابی‌داوود سجستانی، ابن حبان بستی و سنایی غزنوی جلوه کرده است. ابن ابی‌داوود و ابن حبان بستی که در بستر مذهبی تسنن اندیشه و عمل کرده‌اند با امام رضا(ع) ارتباط روایی داشته‌اند. در این بین، ابن حبان اگر در جایی اظهاراتی قابل تأمل در باره آن امام(ع) داشته، در مواضع دیگر با ذکر تجربه مکررش از زیارت امام رضا(ع) و حاجت‌روایی خود پس از زیارت، جسارتش را جبران کرده است. عارف و شاعر مشهور، سنایی غزنوی نیز طی قصیده‌ای بلند ضمن بهره‌وری از آیات و روایات از جایگاه دینی عترت به‌ویژه امام رضا(ع) یاد کرده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_205533_c87b89e610aa4fe1db641212011c77e4.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Investigating the Ethics and Methods of Promoting Virtues and Preventing Vices as Presented in Imam Reza (A.S) Teachings روشها و بایسته های اخلاقی امر به معروف و نهی از منکر در معارف رضوی 149 185 205521 10.22034/farzv.2023.415584.1914 FA حسین جوادی نیا استادیارگروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2023 09 09 The Promotion of Virtue and the Prevention of Vice is one of the most important religious duties, indeed, the very foundation of their establishment, the continuous social reform, and the constant guardianship of society against various afflictions and threats. Today, this duty is at the center of social and domestic media attention. However, the numerous tensions and conflicts reported in domestic and foreign media regarding its implementation indicate that both society is not fully aware of the status and importance of this issue, and its executors need more study, deeper understanding, and serious training in terms of implementation methods and ethical requirements. One of the rich sources for understanding this issue is the scientific and practical conduct of Imam Reza (p.b.u.h). Having examined the narrations attributed to Imam Reza (p.b.u.h) and collected the relevant materials on the methods and ethical requirements of this duty, the author has endeavored to present a comprehensive research on the viewpoint of that esteemed Imam to the esteemed readers, through accurate categorization, fluent translation, and necessary explanations. According to the Razavi knowledge, the activism of one who enjoins good and forbids evil, utilizing various methods, is manifested in three stages: the heart, speech, and action, and is embodied in the belief of the enjoiner and the forbidder and the scientific and practical awareness of the addressee. Morality and wisdom are the foundation of this duty. And the necessity of wisdom is the presence of certain qualities in the soul of the Promotion and the Prevention, and a framework for their actions. And the more these factors are manifested, the more effective and lasting this duty will be. «امر به معروف و نهی از منکر» از مهم‌ترین فریضه‌های دینی بلکه عامل برپایی آن‌ها، اصلاح مستمر اجتماعی و پاسبانیِ پیوسته از حریم جامعه در برابر آفت‌ها و تهدیدهای گوناگون است. امروزه این فریضه در کانون توجهات اجتماعی و رسانه‌های داخلی است، ولی تنش‌ها و کشمکش‌های فراوانی که از اجرای آن در رسانه‌های داخلی و خارجی گزارش می‌شود، بیانگر این نکته است که هم جامعه با جایگاه و اهمیت این موضوع به‌درستی آشنا نشده و هم مجریان آن، از نظر شیوه‌های اجرا و بایسته‌های اخلاقی به مطالعۀ بیشتر، درک عمیق‌تر و آموزش جدی‌تر نیاز دارند. یکی از منابع غنی برای شناخت این موضوع، سیرۀ علمی و عملی امام رضا(ع) است. نویسنده پس از بررسی روایات نقل شده از امام رضا(ع) و گردآوری موارد مرتبط با روش‌ها و بایسته‌های اخلاقی این فریضه، تلاش کرده با دسته‌بندی دقیق، ترجمۀ روان و توضیح لازم، پژوهشی جامع از دیدگاه آن امام همام را به پیشگاه خوانندگان ارجمند تقدیم کند. مطابق معارف رضوی، کنشگری آمر به معروف و ناهی از منکر با بهره ‏گیری از روش‏های گوناگون به‌ترتیب در سه مرحلۀ قلبی، گفتاری و رفتاری و در قالب باورمندیِ آمر و ناهی و آگاه‌‌سازیِ علمی و عملی مخاطب نمود دارد. اخلاق ‏مداری و خردمندی، پایۀ این فریضه است و لازمۀ خردمندی، صفاتی در نفس آمر و ناهی و چهارچوبی در عمل آن‌هاست و هرچه این عوامل نمودِ بیشتری داشته باشد، این فریضه نیز اثرگذاری بهتر و ماندگارتر خواهد داشت.

http://www.farhangerazavi.ir/article_205521_e924173dbe64de0cd57818408e3a7685.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Investigating Spiritual Management in Imam Reza (A.S) Sīrah مدیریت معنوی در سیره امام رضا(ع) 187 227 207440 10.22034/farzv.2024.470747.2027 FA معصومه میرزاجانی بیجارپسی استادیارگروه معارف اسلامی، واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران 0000-0003-4863-809X Journal Article 2024 07 31 Razavi’s spiritual management consists of components. The purpose of the research is to identify and describe the components of spiritual management in the words and behavior of Imam Reza (AS.) by using the Quran and traditions, which is used to strengthen the role of spiritual management of a manager in guiding employees in an organization and developing the organization. The research method is based on the study of documents in a descriptive and analytical way In search of an answer to this question, what are the components of spiritual management in the biography of Imam Reza (AS)? To answer the research question, his hadiths were extracted, categorized and analyzed. The findings of the research indicate that the components of spiritual management are: vision, altruistic love, faith in work, meaningfulness in work, membership in the organization, organizational commitment, continuous improvement. To realize these components, features such as right-oriented, justice, compassion, humility, conscientiousness, empowerment, consultation, appreciation, loyalty, respect for rights, supervision and forgiveness have been identified. The achievement of this research is that the extraction of these components and their explanation in a methodical manner provides the basis for the awareness of spiritual management in the life of Imam Reza and the implementation of these components can provide a basis for a better understanding of the concepts of spirituality and management in organizations and the concept of spiritual management for Explain operationalization in organizations based on the needs of Islamic society. مدیریت معنوی رضوی مشتمل بر مولفه‌هایی است. هدف این پژوهش شناسایی و تشریح مولفه‌های مدیریت معنوی در کلام و رفتار امام رضا (ع) با بهره‌گیری از قرآن و روایات است که در جهت تقویت نقش مدیریت معنوی یک مدیر در هدایت کارکنان در یک سازمان و توسعه سازمان به‌کار می‌رود. روش پژوهش بر اساس مطالعۀ اسنادی به شیوۀ توصیفی تحلیلی در پی پاسخ بـه این سوال است که مولفه‌‌های مدیریت ‌معنوی در سیرۀ امام ‌رضا (ع) کدام است؟ برای پاسخ بـه پرسش تحقیق، احادیث ایشان استخراج، دسته‌بندی و تحلیل شد .یافته‌های تحقیق حاکی است که مولفه‌های مدیریت معنوی عبارتند از: چشم‌انداز، عشق به نوع‌دوستی، ایمان به کار، معناداری در کار، عضویت در سازمان، تعهد سازمانی، بهبود مستمر. برای تحقق این مولفه‌ها ویژگی‌هایی مانند حق ‌محوری، عدالت، مهرورزی، تواضع، وظیفه‌شناسی، توانمندسازی، مشورت، قدرشناسی، وفاداری، رعایت حقوق، نظارت و گذشت شناسایی شده است. دستاورد این پژوهش این است که استخراج این مولفه‌ها و تبیین آن‌ها به‌صورت روشمند زمینۀ آگاهی از مدیریت معنوی در سیرۀ امام‌ رضا(ع) را فراهم می‌آورد و اجرای این مولفه‌ها می‌تواند مبنایی برای درک بهتر مفاهیم معنویت و مدیریت در سازمان‌ها باشد و مفهوم مدیریت معنوی را برای عملیاتی شدن در سازمان‌ها بر اساس ضروریات جامعه اسلام تبین کند..

http://www.farhangerazavi.ir/article_207440_b3dcaed6656cfeb0f6c0a1214bec21c8.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 47 2024 10 22 Examining Rashid Reza's Viewpoint on Tawassul (Seeking Intercession) and Shafaat (Act of Intercession by a Holy Person) Based on Hadiths and Sīrah of Imam Reza (A.S) ارزیابی دیدگاه رشیدرضا درباره مبحث توسل و شفاعت بر پایه اخبار و سیره رضوی 229 261 199552 10.22034/farzv.2024.416601.1915 FA زهرا معارف استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-1309-2835 فاطمه شفقت کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه قم و طلبه سطح 2 جامعه الزهراء، قم ، ایران Journal Article 2023 09 16 Intercession and appeal is one of the important religious topics, which undoubtedly has its origin in the Qur’an and Sunnah. Rashidreza, with his intellectual efforts, interpretation and interpretation of some Quranic concepts, the Prophet’s (PBUH) and Companions, considers the prayers of Muslims to be heretical, intercession as the dominance of the intercessor’s will over the will of God, the creation and worship of the intercessor, and the prayer as a negation of God’s will. Considering the position of Rashid Reza and his views among Sunnis, it seems necessary to evaluate his intellectual foundations and analyze his approach, especially in the interpretation of al-Manar. This research, which was written with a descriptive-analytical method, has investigated the function of Razavi’s news from three aspects. First of all, considering the position and authority of Imam Reza (A.S) in explaining the beliefs of the Imamiyyah, many of Razavi’s (A.S) news can be used in the position of dispelling doubt - not removing doubt. In other words; The correct explanation of beliefs based on religious infallible reference texts leaves no room for many doubts.Second, many of Razavi’s (PBUH) reports are based on solid intellectual rules or the interpretation of Qur’anic verses, which will be accepted by all religions regardless of whether he (PBUH) is infallible or not. Thirdly, Imam Reza (A.S) has played the role of a narrator in many of his news stories, narrating news from the Prophet (S.A.W); Therefore, for Sunnis also - due to the lack of infallibility for Imam (A.S) - the opinion of considering him (A.S) as truthful will be valid. In this regard, the results are the extreme rationalism of Rashid Reza, the imposition of his mentalities on the verses and narrations, and the following contradictions. It causes his divergence from the book and tradition and his style, contrary to the belief in returning to the beliefs of the early Muslims and the essential criteria of interpretation from Almanar’s point of view. شفاعت و توسل از مباحث اعتقادی مهمی است که بی‌تردید خاستگاه آن، قرآن و سنت قطعی است. رشیدرضا با تلاش‌های عقلی، تفسیر و تأویل برخی مفاهیم قرآنی، سیرۀ نبوی و صحابه، توسلات مسلمانان را بدعت‌آمیز، شفاعت را تسلط ارادۀ شفیع بر ارادۀ الهی، خالقیت و عبادت مشفوع و توسل را نفی ولایت خداوند می‌داند. نظر به جایگاه رشیدرضا و آرای او در میان اهل سنت، ارزیابی مبانی فکری و تحلیل رویکرد وی به‌خصوص در تفسیر المنار ضروری به نظر می‌رسد. این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی، کارکرد اخبار رضوی را از سه جهت، مورد تدقیق واقع قرار داده است؛ اول آنکه با توجه به جایگاه و مرجعیت امام رضا (ع) در تبیین باورهای امامیه، بسیاری از اخبار رضوی می‌تواند در مقام دفع شبهه و نه رفع شبهه به کار آیند. به عبارت دیگر، تبیین صحیح باورها بر پایۀ نصوص مرجع معصوم دینی، جایی برای بسیاری از شبهات باقی نمی‌گذارد. دوم آنکه بسیاری از اخبار رضوی، ناظر به قواعد محکم عقلی یا تفسیر آیات قرآنی است که فارغ از معصوم دانستن یا ندانستن ایشان، مقبول جمیع مذاهب خواهد بود. سوم آنکه امام رضا (ع) در بسیاری از اخبار خویش، نقش راوی را ایفا کرده‌اند که به نقل خبر از پیامبر (ص) می‌پردازند؛ بنابراین برای اهل سنت نیز بنا بر عدم قائلیت عصمت برای امام (ع) نظر به صادق دانستن ایشان، معتبر خواهد بود. در این راستا، نتایج حاصله، عقل‌گرایی افراطی رشیدرضا، تحمیل ذهنیات وی بر آیات و روایات و و در پی آن تناقض گویی ها و ... موجب واگرایی وی از کتاب و سنت و سبک وی بر خلاف اعتقاد بر بازگشت به باورهای مسلمانان متقدم و ملاک های ضروری تفسیر از منظر المنار است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_199552_00b96fdbfc3fe97d7f80ed2088c15f69.pdf