بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 The Cultural Strategies of Imam Riḍā (as) in Finding Islamic Unity During the Succession Period in Iran راهبردهای فرهنگی امام رضا(ع) در نیل به وحدت اسلامی طی دوران ولایتعهدی در ایران 9 33 154089 10.22034/farzv.2022.86195.1163 FA سید علاءالدین شاهرخی دانشیارگروه تاریخ،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه لرستان،خرم آباد ، ایران Journal Article 2017 05 16 The activities of armed groups and heterogeneous religious sects in the first Hijri centuries and by claiming to follow Islam, had caused the world of Islam in cultural aspects, to become a hotbed of discord, arrogance and violence among different Muslim groups and caliphate systems in place at the time. This trend reached its peak at the threshold of Maʾmūn Abbasi’s caliphate period. The enforcement of the successor position upon Imam Riḍā (as) by Maʾmūn and his presence in Iran, established a good opportunity for Imam (as) for pursuing and implementing the valuable ideals of unity in a society full of chaos. This research, using the analytical-descriptive method while relying on narrative and historical sources and data, attempts to answer, and find the cultural strategies in question that were presumably used by Imam Riḍā (as) to create unity among Muslims as a scholar and a religious leader. The findings of this paper indicate that the Imam (as), based on the guidelines of the Holy Qur’an and Prophetic Sunnah and tradition in his new position at the capital area of Iran, had made the best progress in reaching unity among Muslims by adopting targeted and efficient cultural strategies. His Majesty (as) had considered the essence of the society’s way of thinking and attitude to be the most important element and organized his cultural strategies accordingly. In this context, conversations between Muslims and non-Muslims was pursued instead of ordering the killing of religious opponents. The role and the position of Imam (as) became especially evident in this framework; the focus was put on raising awareness among the scholars and the general public about religious truths and not the illusions of the deviants, and finally, good manners, respect, and the inherent dignity of human beings were further emphasized in all situations. فعالیت‌های گروه‌های مسلح و فرقه‌های مذهبی ناهمگون، با ادعای پیروی از اسلام در قرن‌های نخستین هجری موجب شده بود که فضای فرهنگی جهان اسلام جولانگاه اختلاف، کینه‌ورزی و خشونت دستگاه خلافت و گروه‌های مختلف مسلمان نسبت به یکدیگر گردد. این روند در آستانة خلافت مامون عباسی به اوج خود رسید. تحمیل ولایت‌عهدی از جانب مامون بر امام رضا(ع) و حضور ایشان در ایران فرصت مناسبی برای پیگیری و تحقق آرمان‌های ارزشمند وحدت‌گرایی در جامعه پر از آشوب توسط امام بود. این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع و داده‌های روایی و تاریخی می‌کوشد به پاسخ این پرسش بپردازد که راهبردهای فرهنگی امام رضا(ع) به‌عنوان یک دانشمند و رهبری دینی برای ایجاد وحدت در میان مسلمانان چه بود؟ یافته‌های این پژوهش بیانگر آن است که امام با محوریت رهنمودهای قرآن مجید و سنت نبوی در منصب جدید و در پایتخت در ایران با اتخاذ راهبردهای فرهنگی هدفمند و کارآمد بیشترین بهره‌برداری را برای نیل به وحدت اسلامی کرد. آن حضرت مهم‌ترین عنصر تاثیرگذار را در نوع نگرش و تفکر جامعه دانست و راهبردهای فرهنگی خود را نیز بر این اساس سامان‌دهی کرد. در این زمینه، گفت‌وگو بین مسلمانان یا با غیرمسلمانان به‌جای دستور قتل مخالف اعتقادی به‌کار گرفته شد؛ نقش و جایگاه مقام امام در این چهارچوب تبیین شد؛ ارتقای آگاهی عالمان و عامه مردم از حقایق دینی و نه توهمات منحرفان محور قرار گرفت و سرانجام اینکه در تمامی شرایط بر حسن خلق و رعایت احترام و کرامت انسان‌ها تاکید شد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_154089_b5f9baf65101f976c6bdb82c96e59090.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 Discerning the Moral Visage of Imam Riḍā (as) Based on Contextual Analysis of Razavi Narrations (Contingent upon Sheikh Abbas Qomi’s Muntahi al-Āmāl) تبیین سیمای امام رضا (ع) بر مبنای تحلیل محتوایی روایت های رضوی (مورد پژوهشی: کتاب منتهی الآمال شیخ عباس قمی) 35 62 157699 10.22034/farzv.2021.302473.1686 FA علی اکبر محسنی دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی فرشته جمشیدی دانشجوی دکترای گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی 0000-0001-5505-9147 Journal Article 2021 08 31 The invaluable anthology of Muntahi al-Āmāl by Abbas Qomi is one of the vitally important Shi’ism sources concerning the life history of the Holy Prophet (pbuh) and the Twelve Imams (as); the book mainly revolves around the personal conditions and an incisive epitome of the Ahl al-Bayt’s (as) benignities, virtues, and thoughts. To this end, Imam Riḍā (as) played a major role because of being contemporaneuos with the pinnacle of discrepancies and political tensions in the course of Maʾmūn Abbasi’s succession; the book draws attention to his Majesty’s supersensible visage in certain parts of its content. In this article, the writers have set out to disclose the functional role of these narrations, known as the religious tools in the field of educational purposes of the society, using a methodical study and a contextual analysis of the educative aspects of Imam Riḍā’s (as) approach in the book; owing to the belief that to achieve knowledge of the viewpoints and the theoretical aspects of every character is to recognize the necessity for analyzing and examining the content of their speech and faith. The findings of this paper includes and is not limited to: a general summary of the atmosphere governing the narrations of the book, the examination and the analysis of the data, presentment of a comprehensive model for a systemic proof of these narrations, and the discovery of the educative methods of Imam Riḍā (as) for enriching the Razavi culture in society. The research method of this study incorporates a descriptive-analytical procedure by the utilization of library tools as well as a contextual examination in the expressive and directional formats. This article attempts to illuminate educational solutions and promote its localization in society. مجموعه گران‌سنگ منتهی‌الآمال تألیف شیخ عباس قمی که از مصادر مهم تشیع در تاریخ زندگانی پیامبر (ص) و ائمه اطهار (ع)به‌شمار می‌رود، محور اصلی بحث‌های این کتاب، احوال شخصی، مختصری از مناقب و فضایل و دیدگاه‌های اهل بیت (ع) است. از این میان، امام رضا (ع)این کتاب در بخشی مجزا به تبیین سیمای ایشان پرداخته است. نویسندگان در این مقاله بر آن بوده‌اند با مطالعه روشمند و تحلیل محتوایی گزاره‌های اخلاقی تربیتی امام رضا (ع) در فرازهای مختلف این کتاب، به تبیین نقش کارکردی این روایات به‌عنوان ابزار دینی در زمینه اهداف تربیتی جامعه بپردازند. چراکه برای تبیین دیدگاه‌ها و مبانی نظری و اعتقادی هر شخصیتی، لازم است به بررسی و تحلیل محتوای کلام او پرداخته شود. جمع‌بندی کلی از فضای حاکم بر این روایات، تجزیه و تحلیل داده‌ها، ارائه الگویی جامع برای اثبات نظام‌مند این روایات و کشف الگوهای تربیتی امام رضا g(ع) در غنی‌سازی فرهنگ رضوی در جامعه از دیگر اهداف این جستار به‌شمار می‌رود. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی‌تحلیلی و با استفاده از ابزارهای کتابخانه‌ای و نیز بررسی محتوایی در قالب‌های بیانی و جهت‌گیرانه است. بدین گونه که با تجزیه و تحلیل نظام حاکم بر این روایات، به کشف راهکارهای تربیتی و بومی سازی آن‌ها در جامعه همّت گمارده‌ایم.

http://www.farhangerazavi.ir/article_157699_f0187195d40a3a11523bd5944beb2170.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 Imam Kāẓim’s (as) Standard of Approach in Confronting Cultural and Political Soft Threats الگوی مواجهۀ امام کاظم (ع) با تهدیدهای نرم سیاسی فرهنگی 63 92 157704 10.22034/farzv.2022.316342.1710 FA مرتضی نجفی دانش‌آموخته سطح 4 حوزۀ علمیۀ قم و عضو هیئت علمی گروه فقه پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع) علی باقی نصر آبادی استادیار پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع) 0000-0002-6708-9762 Journal Article 2021 11 22 Although “soft threat” is a modern concept, it’s always been present in security predicaments as well as cultural and political events. The threatening have used it as a tool in pushing aside their rivals; while the threatened have used various models for defense against it. Imam Kāẓim (as), contemporaneous with a complicated era, succeeded in immunizing the Shia society against the cultural and political soft threats while righteously guiding them by using a successful framework. The main question answered in this paper concerns the standards of his Majesty’s systemic approach against these soft threats and the constituent elements of this frame. The article utilizes a documentary method and a descriptive-analytical process for a scientific answer to the proposed question while achieving the intended goals. The research hypothesis is the behavioral logic of consistent unity in the multiplicity of a cultural society while in the way of exposure to soft threats. The findings indicate that Imam Riḍa’s countermeasures during the complexity of his era had possessed resolute logic and principles while the spirit of religious teachings and divine commands was apparent in his actions. At the same time, the secondary nature of this model was shaped because of the special circumstances at the time of Imam’s life in terms of the sociopolitical conditions, the sites of the threats and the threatening, and the complicated case regarding the position of the Shia. This research concluded that a successful Islamic model comprises two pillars: a fixed and inviolable pillar that originates from religious principles, and a variable element that is subject to the requirements of the time and is in accordance with the conditions regarding the threat’s space and time of occurrence; this has issued the nature of unity to Imam’s standard of approach while being confined in the multiplicity of the society at the time. تهدید نرم گرچه مفهومی مدرن است، اما همواره در معادلات امنیتی و مناسبات سیاسی و فرهنگی بوده و تهدیدگرها از آن برای کنارزدن رقیب،استفاده کرده و تهدیدشونده‌ها نیز الگوهای مختلفی را برای مقابله با آن به‌کار برده‌اند. امام کاظم (ع) در عصر خود به‌عنوان یک دوران پیچیده، با کاربست الگویی موفق توانست جامعه شیعه را از تهدیدات نرم سیاسی فرهنگی مصون و آن را هدایت کند. سوال اصلی تحقیق این است که ماهیت الگوی مواجهه آن حضرت در مقابله با تهدیدات نرم سیاسی فرهنگی چیست و عناصر تشکیل‌دهنده آن کدام است؟ برای پاسخ علمی به این پرسش و دست‌یابی به هدف، از روش اسنادی و شیوه توصیفی تحلیلی استفاده شده است. فرضیه پژوهش، منطق رفتاری وحدت در عین کثرت در شیوه مواجهه با تهدیدات نرم است. یافته‌ها بیانگر این موضوع است که الگوی مقابله آن حضرت با توجه به شرایط پیچیده (نه بسیط) حاکم، از منطق و اصول ثابتی برخوردار و روح تعلیمات دینی و فرامین الهی در اقدامات جاری بود. در عین حال، ماهیت ثانوی این الگو به دلیل شرایط خاص زمانه آن حضرت از حیث فرهنگی سیاسی و موقعیت تهدیدگران و همچنین وضعیت شیعیان و شرایط پیچیده شکل گرفت. این پژوهش به این نتیجه اجمالی رهنمون شد که الگوی موفق و اسلامی تابع دو رکن است: رکن ثابت و تخلف‌ناپذیر که منبعث از اصول دینی است و رکن متغیر که تابع مقتضیات زمان و متناسب با شرایط عناصر تهدید و شرایط فضای زمانه است که به الگو و سیره امام ماهیت وحدت در عین کثرت داده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_157704_f44510668875da388e2daeb70708b122.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 The Study of Morteza Daneshmand’s Razavi Stories for Child and Teenage Audiences Based on Lipman’s Theory )Story Collections Include: Guest of Imam Riḍā) as) and The Sun of Khorasan( خوانش قصّه‌های کودک و نوجوان رضوی مرتضی دانشمند بر پایۀ نظریۀ لیپمن (مجموعۀ ‌قصّه‌های مهمان امام رضا (ع) و آفتاب خراسان) 93 116 157705 10.22034/farzv.2022.302381.1685 FA خلیل بیگ‌زاده دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه رازی فرحناز حیدری‌نسب دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی Journal Article 2021 08 30 Matthew Lipman’s Philosophy for Children conveys the teachings of the mind’s cultivation to the subconscious state of children, and teenagers, predicated by questioning and challenging; it guides their intellect towards becoming curious while educating their thoughts. Philosophy for Children (P4C) recognizes narrative literature as an optimal tool in cultivating the child’s mind in embodying inquest and forming the procedural challenging of the knowledge of crisis resolution, creativity, conception and the apprehension of the universe, comprehension of the surrounding world, and the do’s and don’ts of the world. This research inspects the stories of “Guest of Imam Riḍā (as)” and “the Sun of Khorasan” based on Lipman’s framework according to literary, Philosophical, and Psychological affluences using the analytical-descriptive method and demonstrates the effects of the studied stories on broadening the Islamic and religious perspective of the child in hopes of improving the desire of the child for challenging and questioning the world. The findings indicate that the stories studied in this paper have philosophical affluence because they construct the inspection and exploration abilities of the child in the field of logic and law even though some stories have implausible themes. In contrast, the characterization and the theme contextuality of the stories are underdeveloped regarding their literary affluence and the narrative-like patterns without conversations will grow the child bored. However, the phrasal patterns remain appropriate for the age groups belonging to the Middle Grade (MG) and Young Adult (YA), and thus, the stories in question prove to be psychologically influential. برنامه فلسفه برای کودکان متیو لیپمن، آموزه‌های پرورش ذهن را مبتنی بر پرسش‌خیزی و چالش‌انگیزی به ناخودآگاه کودک و نوجوان انتقال می‌دهد و بدون اینکه ذهن کودک با اصطلاحات خاص فلسفی درگیر شود، ذهن وی را پرسشگر تربیت می‌کند و اندیشه‌هایش را از طریق متن‌های روایی و داستانی آموزش می دهد. برنامه فلسفه برای کودکان (فبک)، ادب روایی را ابزاری مناسب برای پروراندن ذهن کودک می‌داند تا پرسشگر باشد و پرسش مبتنی بر آگاهی از حل بحران، خلاقیّت، اندیشه و شناخت از هستی، جهان پیرامونی و باید و نبایدهای زندگی در ذهن وی شکل گیرد. این پژوهش، قصّه‌های «مهمان امام رضا (ع)» و «آفتاب خراسان» را با تکیه بر الگوی متیو لیپمن از منظر غنای ادبی، فلسفی و روانشناختی با رویکردی توصیفی تحلیلی بررسی کرده و اثرگذاری قصّه های مطالعه‌شده را بر گسترش نگرش اسلامی و مذهبی کودک با هدف افزایش میزان پرسشگری و چالش‌خیزی ذهن وی نشان داده‌ است. دستاورد پژوهش نشان می‌دهد، قصه های مطالعه‌شده، غنای فلسفی دارند، چون پرسشگری و چالش خیزی در حیطۀ منطق و علم حقوق در ذهن کودک می‌آفرینند، اگرچه پیرنگ برخی قصّه ها برای کودک جنبۀ باورناپذیری دارد. شخصیت‌پردازی و فضاسازی قصّه ها از زاویه غنای ادبی ضعیف است و بافت روایت گونه بدون گفت‌وگوی آن‌ها، خستگی کودک را در پی خواهد داشت. البتّه واژگان و بافت جمله بندی برای گروه سنی «ب» و «ج» مناسب و نشانه غنای روان‌شناختی قصّه‌های مورد مطالعه است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_157705_415d39c3677463035eef4c71b37972d4.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 Crisis Management Inspired by Imam Riḍā’s (as) Life Style (Case Study: The Event of Succession) مدیریت بحران در سیرۀ امام رضا (ع) (مطالعۀ موردی: ماجرای ولایت‌عهدی) 117 145 157706 10.22034/farzv.2022.317043.1713 FA شهاب الدین وحیدی مهرجردی دانشیارگروه فلسفه و کلام، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد محمدصادق آب پیکر دانشجوی دکترای مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2021 11 27 A successful manager is someone who, in situations, reaps the best and fastest benefits at times of crisis. In dealing with unusual set of circumstances, a crisis manager provides a reasonable solution to reclaim the fundamental interests and values. These uncustomary occurrences usually get recognized as signs of being a threat to the whole existence of the organization and a rather surprising event, thus, the need for immediate decision and change is fittingly acknowledged. Researchers of various management fields have studied both generalized and specialized behaviors of divine managers to discover the management principles existing within Islamic values. This paper has studied the topic by utilizing the analytical-descriptive method by means of Hermeneutic analysis procedure and a qualitative approach of phenomenology. The following findings answer the inquest regarding the approach of Imam Riḍā (as) to being offered the successor position by Maʾmūn Abbasi. First of all, the mainly related and important components of that era are examined. Furthermore, both opportunity and threat inducing components are studied in the form of contextual and governmental constituents. Then, using the approach of Imam Riḍā (as) in this case, the actions took by His Majesty (as) are examined in managing the crisis at the time, whether it’s related to pre-crisis preventions and preparation or during the crisis itself and post-crisis management proceedings. مدیر موفق کسی است که در مواجهه با بحران، از موقعیت‌ها بهترین و سریع‌ترین بهره را ببرد. یک مدیر بحران راه حل معقولی برای برطرف کردن شرایط غیرعادی در بازگشت به منافع و ارزش‌های اساسی تامین می‌کند. این شرایط غیرعادی معمولا با نشانه‌هایی مثل تهدید بودن برای ماهیت وجودی و کلیت سازمان، غافلگیرکننده بودن، نیاز به تصمیم فوری و تغییر شناخته می‌شود. پژوهشگران در زمینه‌های مختلف مدیریتی دست به مطالعه رفتارهای مدیریتی عام و خاص مدیران الهی زده‌اند تا اصول مدیریتی در قالب ارزش‌های اسلامی را کشف کنند. این مقاله به ‌روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد کیفی پدیدارشناسی و استفاده از روش تحلیل هرمنوتیک در مطالعه متون انجام شده است. این پژوهش، پاسخی است به چگونگی مدیریت بحران در سیره امام رضا (ع) در ماجرای ولایت‌عهدی ایشان که مامون عباسی پیشنهاد کرد. در وهله اول مولفه‌های اصلی و مهم و مرتبط آن دوران را بررسی می‌شود. همچنین مولفه‌های فرصت‌گون و تهدیدآفرین در قالب مولفه‌های زمینه‌ای و حکومتی مطالعه می‌شود. سپس با سیرة امام به بررسی اقدامات امام رضا (ع) در مدیریت این بحران، چه مربوط به پیش از بحران برای پیشگیری یا برای آمادگی، چه حین بحران و چه مربوط به مدیریت دوران بعد از بحران پرداخته می‌شود.

http://www.farhangerazavi.ir/article_157706_79b52a0df7fdebadeb9255377a399879.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 Comparative study of the restoration process in the sanctuary of the holy shrine of Razavi with the principles of preserving the life of cultural heritage in traditional buildings نقش و مأموریت مرمت بافت تاریخی حرم مطهر حضرت رضا (ع) 147 178 150650 10.22034/farzv.2022.320457.1722 FA امین اله طلائی دانشجوی دکترای گروه معماری ، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش فریبرز دولت آبادی استادیار گروه معماری دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران کاوه بذرافکن استادیار گروه معماری، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی ، جزیره کیش، ایران Journal Article 2021 12 18 One of the most important aspects of using tangible heritage in the field of historic buildings is to pay attention to their sphere of influence and valuable assets in terms of culture, art and society. Meanwhile, the issue of adapting these cultural elements to the needs of different time periods has become a challenging area in the process of part of the interventions in this field.The need for an efficient and holistic process in the field of physical interventions in tangible heritage has become more important than these interventions. Accordingly, the present study seeks to investigate this area in a case study of the holy shrine of Razavi with the aim of identifying and reporting the policy process of physical interventions in the surrounding context and identifying its effects on the social arena of neighbors.In this way, it seeks to answer the key question of how the tangible and intangible heritage of the holy shrine of Razavi has been present in the process of re-creation and physical intervention of the restorations. For this purpose, using the qualitative research method, library resources have been collected and their interpretive analysis has been done for the purpose of comparative study. یکی از عوامل مهمی که می‌تواند پاسدار فرهنگ رضوی باشد و از این فرهنگ متعالی و مؤثر به‌گونه‌ای خاص صیانت کند، معماری است. مسئله معماران و هنرمندان متعهد به قصد فوق این بوده است که باید با استفاده از ظرفیت‌های خلاقه هنر و معماری به گسترش این فرهنگ -که به یقین امتداد فرهنگ نبوی است- بپردازند. تکریم و تثبیت و ترویج ارزش‌های حرم حضرت رضا علیه‌السلام همچون نماد برجسته ارادتمندی به فرهنگ رضوی همواره ، محمل بحث‌های مختلفی از ابعاد مختلف بوده است. برای‌ مثال بافت تاریخی پیرامون این مضجع شریف توانسته در بستر زمان محملِ تداعی های رفتار سازی از فرهنگ رضوی باشد. فرهنگی که خود مبتنی بر استذکار و استمرار ولایت الله است. نکته در خور تأمل این است که مرمت بافت تاریخی مذکور همواره در تشدیدِ حرفه ای گری های معمارانه و تنفیذ نگاه فن سالارانه به فراموشی سپارده شده است؛ در حالی که مرمت کنندگان این بناهای تاریخی – بیش و پیش از هرچیز- خود را بسان زائری مخلص می یافتند که باید به قدر بضاعت در بروزِ بارقه های معنایی فرهنگ رضوی بکوشند و جامع سعی بلیغ و اهتمام فصیح به تن در پوشند. براین اساس این تحقیق می کوشد تا فراتر از "نقش" به "مأموریت" مرمت بافت تاریخی حرم حضرت رضا(ع) هم بپردازد و با نگاهی ساختارگرایانه و نظام مند به رابطه های معنادار حاکی از مرمت بپردازد. ماهیت تحقیق کیفی و روش انجام آن توصیفی_تحلیلی می‌باشد .

http://www.farhangerazavi.ir/article_150650_24edf0d47515c74f82a2a20f4472207e.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 39 2022 10 23 Promoting the Conversing Culture of Dialogue and its Role in Religious Societies Inspired by the Razavi Lifestyle; the Necessities and Requirements ترویج فرهنگ گفتگو و نقش آن در جوامع دینی با الهام از سیره رضوی؛ضرورت ها و بایسته ها 179 198 155190 10.22034/farzv.2022.319385.1718 FA محسن پرویش دکتری تاریخ ایران دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین، ایران یعقوب تابش استادیار گروه تاریخ تشیع، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران Journal Article 2021 12 11 Undoubtedly, one of the necessities of the present age is the matter of conversation between religions; because the interaction and understanding of religions has a constructive and a decisive role in reducing conflicts. The vitality of convergence in the Islamic world becomes critical in the presence of the tense dynamics existing among countries of the Islamic world, caused by the interventions of foreign nations as well as the created divisions due to religious motives. The subject matter of this article includes dialogue, and its role in religious societies and its necessity in Razavi distinction of thought. Therefore, the main purpose of the article is how to achieve the feasibility of institutionalizing a conversing culture by relying on Razavi ways of life and cherished values. The findings of this paper indicates that Razavi’s mode of thought, such as a full-view mirror, reveals the fact that in dealing with other religions and sects, the best conversation with one’s ideological opponents can be held by keeping calm and creating a calm atmosphere. Therefore, the era of Imam Riḍā’s (as) Imamate, as the golden period of conversations and debates around proving the superiority of Qur’anic teachings, can be considered as a model for the necessity of renewed dialogue between Islamic religions, conversing etiquette, and peaceful coexistence among Muslims. بدون شک یکی از ضرورت‌های عصر حاضر، مسئله گفت‌وگوی ادیان با یکدیگر است؛ چراکه تعامل و تفاهم ادیان نقش سازنده و تعیین کننده‌ای در کاهش مخاصمات و منازعات دارد. دنیای پرتنش امروزی در کشورهای جهان اسلام که ناشی از مداخلات کشورهای بیگانه و ایجاد تفرقه بر اثر انگیزه‌های دینی است، ضرورت بیش از پیش همگرایی در جهان اسلام بر اساس فرهنگ گفت‌وگو را نمایان می‌سازد. هدف از این مقاله، گفت‌وگو و نقش آن در جوامع دینی و ضرورت‌های آن در اندیشة رضوی است.از این ‌رو سوال اصلی مقاله دست‌یابی به چگونگی امکان پذیری نهادینه سازی فرهنگ گفت‌وگو با تکیه بر سیره رضوی است.یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که سیرة رضوی به‌عنوان آینه تمام‌نما این واقعیت را برای ما آشکار می‌کند که در برخورد با ادیان و مذاهب دیگر می‌توان با حفظ خونسردی و ایجاد جوی آرام با مخالفان عقیدتی خود بهترین گفت‌وگو را برگزار کرد. بنابراین، دوران امامت امام رضاg، به‌عنوان دوره طلایی گفت‌وگو و مناظره و اثبات برتری آموزه‌های قرآنی اسلامی می‌تواند به‌منزله الگویی برای ضرورت تجدیدگفت‌وگو میان مذاهب اسلامی، آداب گفت‌وگو و همزیستی مسالمت‌آمیز میان مسلمانان مورد توجه قرار گیرد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_155190_301e623aed66082f086362f209919cb9.pdf