بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 The Pattern of Imam Riḍā (as) 's Confrontation with Maʾmūn's Hypocritical Actions الگوی مواجهه‌ امام رضا(ع) با کنش‌های متظاهرانه مأمون 9 37 146034 10.22034/farzv.2021.296895.1669 FA محمد رضا انواری دانش‌آموخته دکترای فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم(ع) 0000-0002-0374-2515 Journal Article 2021 07 26 Maʾmūn's approach in confronting Imam Riḍā (as) is unique among the Umayyad and Abbasid caliphs; because he took a hypocritical approach to the point that he offered the Imam to accept the government and insisted on him accepting this. The purpose of this article is to analyze the encounter of Imam Riḍā (as) with Maʾmūn as a pretender man. Hence, the main question of the article is to achieve the pattern of confrontation of Imam Riḍā (as) in the face of Maʾmūn's hypocritical actions. The research method is text hermeneutics with an "inferential and author-centered" approach. The findings show that the actions of the Imam in the face of Maʾmūn's pretense can be analyzed in the form of "otherness-maker", "revealing", "insightful" and "expedient" actions that the last action of the Imam prevails the previous three actions. All the actions of the Imam are performed in the realm of "divine will". The prevailing spirit of the Imam's actions is "guidance", which looks at both the individual pretender and the general public in Islamic society, and this is the fundamental difference between the Islamic approach and other approaches. The Imam not only considers the guidance of Maʾmūn as a pretending hypocrite, but in this regard he does not hesitate to provide advice and guidance in the interests of the Islamic society and even to reform his government. رویکرد مأمون در مواجهه با امام رضا(ع) در مقایسه با رویکرد خلفای اموی و عباسی قبل و بعد او با امامان معصوم، منحصر به فرد است؛ چراکه او شیوه متظاهرانه‌ای را در پیش گرفت تا جایی که پذیرش حکومت را به ایشان پیشنهاد داد و اصرار زیادی برای قبول امام داشت. هدف از این مقاله، تحلیل مواجهه امام رضا(ع) با مأمون به‌مثابه انسان متظاهر است. از این ‌رو سوال اصلی مقاله دستیابی به الگوی مواجهه امام رضا(ع) در مواجهه با کنش‌های متظاهرانه مأمون است. روش تحقیق، هرمنوتیک متن با رویکرد «استنطاقی و مؤلف‌محور» است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد، کنش‌های امام در مواجهه با تظاهر مأمون را می‌توان در قالب کنش‌های «غیریت‌ساز»، «افشاگرانه»، «بصیرت‌افزا» و «مصلحت‌گرا» تحلیل کرد که آخرین نوع کنش امام حاکم بر سه کنش قبلی است. همه کنش‌های امام در دایره «مشیت الهی» انجام می‌شود. روح حاکم بر کنش‌های امام، «هدایت‌گری» است که هم ناظر به فرد متظاهر است و هم ناظر به عموم جامعه اسلامی و این تفاوت اساسی رویکرد اسلامی با رویکردهای دیگر است. امام نه‌ تنها هدایت مأمون به‌مثابه انسان متظاهر را مد نظر دارد بلکه در این زمینه از ارائه مشورت و راهنمایی در جهت مصالح جامعه اسلامی و حتی اصلاح حکومت او دریغ نمی‌کند.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146034_b3ea9e6c23845c7abe3cffe1ee843798.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 Mystical Explanation of the Truth of Service and its Degrees in the Threshold of the Infallible (as) تبیین عرفانی حقیقت خدمت و درجات آن در آستان معصوم (ع) 39 58 146035 10.22034/farzv.2021.300303.1678 FA امیر جوان آراسته استادیار گروه عرفان اسلامی دانشگاه ادیان و مذاهب اصغر نوروزی استادیار گروه دایره المعارف موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) حبیب الله کیخا دانشجوی دکترای عرفان اسلامی و اندیشه امام خمینی(ره)،دانشگاه ادیان و مذاهب Journal Article 2021 08 18 Service is one of the valuable subjects that is mentioned in mystical sources as serving the elders and benefiting from the existence of a guide to the most perfect of them, namely, the guardian of God and the perfect man. In this research, we have tried to express the truth of service and its degrees with a mystical approach in a descriptive-analytical method and to clarify its behavioral functions in the sacred threshold of Infallible (as). Khādim, Motakhādim and Mostakhdim are the degrees of service in mysticism, among which khādim is the beloved of Makhdūm (the one who has been served) and is close to Allah Almighty. According to this research, in the course of mystical behavior with the help of the Infallible Prophet (pbuh) in the position of a perfect human being, the service of a "servant" can lead to his melting in makhdūm until his survival after inexistence and the help and guidance of the people. The condition of this behavior is knowledge of the status of a perfect man, obedience, love, devotion and the presence of the heart in the presence of the Infallible (as), which makes the khādim similar to the makhdūm in terms of behavior, morals and practice. خدمت و خدمت‌گزاری از موضوعات ارزشمندی است که در منابع عرفانی از آن با عنوان خدمت به مشایخ و بهره‌مندی از وجود مرشد و مراد تا کامل‌ترین آن‌ها یعنی ولی خدا و انسان کامل یاد شده است. در این پژوهش کوشیده‌ایم به روش توصیفی ‌تحلیلی، حقیقت خدمت و درجات آن را با رویکردی عرفانی بیان کنیم و کارکردهای سلوکی آن را در آستان مبارک معصوم(ع) روشن سازیم. خادم، متخادم و مستخدم، درجات خدمت در عرفان‌اند که در میان آن‌ها «خادم»، محبوب مخدوم و مقرون به قرب حضرت حق است. بر اساس این پژوهش، در سیر سلوکی عرفانی به مدد معصوم(ع) در جایگاه انسان کامل، خدمت‌گزاری «خادم»، می‌تواند به فنای او در مخدوم تا بقای بعد از فنا و دستگیری و ارشاد خلق منجر شود. شرط این سلوک، معرفت به مقام انسان کامل، اطاعت‌پذیری، عشق‌ورزی، ارادت و حضور قلب در محضر معصوم(ع) است که خادم را از نظر رفتاری‌اخلاقی و عملی شبیه مخدوم می‌سازد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146035_def0475d9a59b792668969375d8cac76.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 Critical Analysis of ibn Taymiyyah's Point of View on the Scientific Status of Imam Riḍā (as) تحلیل انتقادی از دیدگاه ابن تیمیه در منزلت علمی‌‌امام رضا (ع) 59 78 146031 10.22034/farzv.2021.291701.1661 FA مرتضی میرزایی دانش پژوه رشتۀ کلام مقارن سطح چهار مرکز تخصصی مطالعات تطبیقی مذاهب اسلامی صفدر رجب زاده دانش پژوه رشتۀ کلام مقارن سطح چهار مدرسۀ علمیه نواب محمد علی وطن دوست استادیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد حمزه علی بهرامی استاد یار دانشکده الهیات و معارف اهل البیت (ع) دانشگاه اصفهان Journal Article 2021 06 22 Wahhabism's enmity with the Ahl al-Bayt of infallibility and purity is not hidden from anyone. Ibn Taymiyyah, as the main flag bearer of this sect, has always tried to deny the virtues of the Ahl al-Bayt (as) and make them look like ordinary human beings. With the same approach of denigrating and denying the virtues of the Ahl al-Bayt (as), he raises doubts about the scientific position of Imam Riḍā (as) and believes that the Shiites have exaggerated his position. Claims such as "Imam Riḍā (as) not being more knowledgeable", "Imam Riḍā (as) not narrating narration", "Islamic scholars not narrating from him", and "Lack of narrations of Imam Riḍā (as) in Siḥāḥ Sittah" has been quoted by ibn Taymiyyah to deny the high position of Imam Riḍā (as). In this research, with a descriptive-analytical method and a critical approach, while examining the sayings of Sunni elders and citing narrations in Sunni hadith and commentary books, an attempt has been made to respond to ibn Taymiyyah's claims. The conclusion is that ibn Taymiyyah's claims about the position of Imam Riḍā (as) are nothing more than fallacies and are inconsistent with the views of other Sunni thinkers. دشمنی وهابیت با اهل بیت عصمت و طهارت، بر کسی پوشیده نیست. ابن تیمیه به عنوان پرچمدار اصلی این فرقه، همواره کوشیده است فضایل اهل بیت (ع) را انکار نماید و آنان را انسان‌های عادی جلوه دهد. وی با همین رویکرد تنقیص و انکار فضایل اهل بیت (ع)، شبهاتی را درباره جایگاه علمی امام رضا (ع) مطرح می نماید و بر این باور است که شیعیان درباره جایگاه ایشان غلو نموده اند. ادعاهایی مانند «عدم اعلمیت امام رضا (ع)»، «عدم نقل روایت از سوی امام رضا (ع)»، «عدم نقل روایت علما از ایشان» و «نیامدن روایات امام رضا (ع) در صحاح ستّه» از سوی ابن تیمیه برای انکار جایگاه والای امام رضا (ع) نقل شده است. در این پژوهش، به شیوه توصیفی تحلیلی و با رویکرد انتقادی تلاش شده است، ضمن بررسی سخنان بزرگان اهل سنت و استناد به روایات موجود در کتاب های حدیثی و تفسیری اهل سنت، به ادعاهای ابن تیمیه پاسخ داده شود. نتیجه اینکه ادعاهای ابن تیمیه دربارة جایگاه امام رضا (ع) مغالطه ای بیش نیست و با دیدگاه دیگر اندیشمندان اهل سنت ناسازگار است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146031_e381b3003c23c1352225ffd5d38c0682.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 A Comparative Study of the Theological Views of the Two Schools of Qom and Baghdad Regarding the Funeral and Burial of the Infallible Imam بررسی تطبیقی دیدگاه کلامی دو مکتب قم و بغداد در باره تجهیز امام معصوم(ع) (مطالعه موردی: تجهیز علی بن موسی الرضا(ع)) 79 104 146029 10.22034/farzv.2021.287503.1654 FA سعید توفیق دانش آموخته دکترای تاریخ تشیع، دانشگاه اصفهان وجیهه میری محقق پسادکتری، گروه تاریخ ، دانشگاه اصفهان Journal Article 2021 05 23 The funeral and burial of the late Infallible Imam (as) by the living Infallible Imam (as) is one of the topics that has been considered in Shiite theological and jurisprudential thought. This article uses a descriptive-analytical method to comparatively study the beliefs of the two schools of Qom and Baghdad in this regard. Examining the approach and perspective of the two schools of Qom and Baghdad, it becomes clear that the school of Qom, by adhering to the narrations, recognizes the burial of the dead infallible by the next infallible as a definite, unchangeable and transcendental rule; on the other hand, the theologians of the Baghdad school, unlike the traditionist jurists of the Qom school, place not only the narrations on the burial of the infallibles in the field of a single narration; rather, they do not accept the certainty and immutability of this issue as an indisputable theological and jurisprudential rule. The Baghdad school, while accepting the priority of burial of the infallible by the next infallible, has not elevated it to a degree of certainty so that if there are obstacles and restrictions for the living Imam in the burial of the deceased Imam, he still commits himself to this rule. The school of theologians and scholars does not believe in the burial of Imam Hussein, Imam Kāḍim and Imam Riḍā (as) by the next infallible. It is also understood from historical reports that Imam Riḍā (as)'s uncle, Muhammad ibn Jaʿfar al-Sādiq (as) was in charge of his burial. تجهیز امام معصوم(ع) متوفی به دست امام معصوم در قید حیات یکی از مباحثی است که در اندیشه کلامی و فقهی شیعه مورد توجه قرار گرفته است. در این نوشتار به شیوه توصیفی تحلیلی به بررسی تطبیقی باور اعتقادی دو مکتب قم و بغداد در این خصوص پرداخته می شود. با بررسی رویکرد و دیدگاه دو مکتب قم و بغداد روشن می شود که مکتب قم با تَعبّد و التزام به روایات، تجهیز معصوم متوفی به دست معصوم بعدی را به عنوان قاعده ای قطعی، تغییرناپذیر و فرازمانی و فرامکانی می شناسد؛ حال آنکه فقهای متکلم مکتب بغداد برخلاف فقهای محدث مکتب قم، نه تنها روایات وارد شده در خصوص تجهیز معصوم را در حوزه اخبار آحاد قرار می دهند؛ بلکه قطعیت و تغییرناپذیری این مسئله را به عنوان یک قاعده مسلم کلامی و فقهی نمی پذیرند. مکتب بغداد ضمن آنکه اولویت تجهیز معصوم را به دست معصوم بعدی پذیرفته است، اما آن را به درجه ای از قطعیت ارتقا نداده است تا درصورتی که برای امام زنده در تجهیز امام متوفی موانع و محدودیت هایی به وجود آمد، همچنان خود را ملتزم و متعبّد به این قاعده بداند. مکتب متکلمان و محققان، قائل به تجهیز امام حسین، امام کاظم و امام رضا(ع) به دست معصوم بعدی نیست. از گزارش های تاریخی نیز چنین درک می شود که متولی تجهیز امام رضا(ع) عموی ایشان محمدبن جعفر الصادق(ع) بوده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146029_0b3db72065ba123f01c974d2a6d3b624.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 Indicators and components of political education in Razavi Doctrine تربیت سیاسی درسیرۀ امام رضا(ع)؛ الگویی برای بصیرت افزایی 105 137 146027 10.22034/farzv.2021.286816.1652 FA سمیه حمیدی دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران احسان مزدخواه دانشجوی کارشناسی ارشدعلوم سیاسی دانشگاه بیرجند 0000-0002-2017-3588 Journal Article 2021 05 18 Political education is one of the concepts that play a key role in shaping the frameworks of Islamic government and characterizing the type of action of society and increasing Islamic insight. Political education is a process that begins with non-political affairs and then moves on to simpler areas. In Islamic thought and the behavioral patterns of the Imams (as), the socio-political education of man and society has always been of great importance. Through social and political education, the infallible Imams have always explained religious teachings in the individual and governmental spheres and have trained human beings in the level of Islamic culture and identity. In the political thought of Imam Riḍā (as), the concept of political education is basically related to the empowerment of the Muslim community in order to inform and improve their level of insight to understand the existing trends. The main question of the research is what is the political education in the thought and behavioral pattern of Imam Riḍā (as)? According to the research findings in the behavioral model of Imam Riḍā (as), political education basically means social self-awareness and the establishment of political and social cohesion and has its own components and characteristics, in such a way that right orientation, justice, freedom of expression, honor and respect, knowing the audience and awareness of the time are the most important features of political education in their thought and behavior pattern. Based on this, the research method is descriptive-analytical, which explains the political education in the thought and behavioral pattern of Imam Riḍā (as) by using the narrations and biography of Razavi. تربیت سیاسی ازجمله مفاهیمی است که در شکل‌دهی چهارچوب‌های حکومت اسلامی و مشخص‌سازی نوع کنش‌ جامعه و بصیرت‌افزایی اسلامی نقش اساسی دارد. تربیت سیاسی فرایندی است که از امور غیرسیاسی آغاز می‌شود و بعد از آن به حوزه‌های بسیط‌تری سوق پیدا می‌کند. در اندیشة اسلامی و الگوی‌های رفتاری ائمه اطهار(ع) تربیت سیاسی‌اجتماعی انسان و جامعه همواره از اهمیت والایی برخوردار بوده است. امامان معصوم از طریق تربیت اجتماعی و سیاسی همواره به تبیین معارف دینی در حوزه‌های فردی و حکومتی پرداخته‌ و به تربیت انسان‌های تراز فرهنگ و هویت اسلامی اقدام کرده‌اند. در اندیشة سیاسی امام رضا(ع) اساساً مفهوم تربیت سیاسی در ارتباط با توانمند‌سازی جامعه مسلمین به‌منظور آگاه‌سازی و ارتقای سطح بینش آنان برای فهم روند‌های موجود است. سوال اصلی پژوهش این است که تربیت سیاسی در اندیشه و الگوی رفتاری امام رضا(ع) چگونه‌ است؟ بر اساس یافته‌های پژوهش در الگوی رفتاری امام رضا(ع) تربیت سیاسی اساساً به معنای خود‌آگاهی اجتماعی و برقراری انسجام سیاسی ‌اجتماعی و دارای مولفه‌ها و ویژگی‌های خاص خود است، ‌به‌طوری‌که حق‌مداری،‌ عدالت، آزادی بیان، تکریم و احترام، مخاطب‌شناسی و آگاهی به زمانه از مهم‌ترین ویژگی‌های تربیت سیاسی در اندیشه و الگوی رفتاری ایشان است. بر این مبنا روش پژوهش به‌صورت توصیفی‌تحلیلی است که با بهره‌گیری از روایات و سیرة رضوی به تبیین تربیت سیاسی در اندیشه و الگوی رفتاری امام رضا(ع) می‌پردازد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146027_ee6d7adb8bcf74d212cd2bf1905ce533.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 Eight Norms of Social Behavior in the Biography of Imam Riḍā (as) هنجارهای هشتگانه سلوک اجتماعی از منظر امام رضا(ع) 139 163 146033 10.22034/farzv.2021.295704.1667 FA مهدی بیات مختاری دانشیارگروه تاریخ تشیّع دانشگاه نیشابور 0000-0003-2787-742X Journal Article 2021 07 18 Undoubtedly, each school offers a special way of life that is based on its worldview and considers the formation of its desired society in adherence to those norms. Is it possible to extract the norms, desirable characteristics and principles of social behavior expected from a Muslim from the speech and behavior of Imam Riḍā (as) and explain it in a systematic way? This research first collects the words and behaviors of Imam Riḍā (as) in a library method and then organizes it in a descriptive-analytical way. The findings of this study show that the following eight basic points have been mostly considered and emphasized by them: 1. Learning and teaching 2. Honoring committed and knowledgeable poets 3. Protecting the brotherhood of faith 4. Commitment to pure speech 5. Loving others 6. Generosity and charity 7. Concealing charity and avoiding humiliation 8. Wise forgiveness. And because Imam Riḍā (as) was fully adorned with the mentioned social behaviors and behaviors, he attracted a general and special friendship and was named "Riḍā". بی‌تردید هر مکتبی، شیوه زیستن ویژه‌ای را که مبتنی بر جهان‌بینی آن است، ارائه می‌دهد و شکل‌گیری جامعه مطلوب خود را در التزام به آن هنجارها قلمداد می‌کند. آیا می‌توان هنجارها، خصلت‌های مطلوب و اصول رفتارهای اجتماعی مورد انتظار از یک مسلمان را از گفتار و رفتار امام رضا(ع)، استخراج و به‌گونه نظام‌مند، تبیین کرد؟ این پژوهش ابتدا گفتارها و رفتارهای امام رضا(ع) را به روش کتابخانه‌ای گردآورده و سپس به شیوة توصیفی تحلیلی آن را سامان داده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد هشت نکته بنیادین زیر بیشتر مورد توجّه و تأکید ایشان بوده است: 1. فراگیری و فرادهی 2. تکریم شاعران متعهّد و آگاهی‌بخش 3. پاسداشت اخوّت ایمانی 4. التزام به سخن پاک 5. مهرورزی به دیگران 6. سخاوت و انفاق 7.کتمان صدقه و گریز از تحقیر 8 .چشم‌پوشی و گذشت خردمندانه. و چون امام رضا (ع) به سجایا و رفتارهای اجتماعی مذکور به گونه کامل آراسته بود، از این رهگذر دوستى عام و خاصّ را به خود جلب کرد و به «رضا» نامبردار شد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146033_a824a75dc82a922ec58d006d44c52823.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 10 38 2022 06 22 Reviewing the Semantics and Resolving the Conflict Between the Ḥadīth Whoever Visits me Knowing my Rights, Allah the Almighty will Forgive him his Past and Future Sins and Ṣaḥiḥa of Khaythama بررسی دلالی و حلّ تعارض روایتِ: «فَمَن زارَنِی عارفاً بِحَقِّی غَفَرَ اللُه لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ وَ ما تَأَخَّر» با «صحیحه خیثمه» 165 189 146026 10.22034/farzv.2021.284540.1649 FA عبدالعلی پاکزاد استادیارگروه معارف اسلامی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران Journal Article 2021 05 03 The pilgrimage of Imam Riḍā (as) has been mentioned in some narrations as the cause of forgiveness of the pilgrim's sins. At first glance, the concept of the narrations of the pilgrimage of Imam Riḍā (AS) and the forgiveness of all sins is in conflict with the content of some verses of the Qur'an (Nisá, 31) that make the forgiveness of believers conditional on avoiding major sins, as well as many hadiths and especially the concept of authentic hadith Khaythama, who introduced the removal of the punishment and forgiveness of the sinner to know and follow the path of the Ahl al-Bayt (as). This article, with a critical approach and descriptive-analytical method, seeks to present the correct concept and resolve the conflict between the narrations of the forgiveness of the pilgrim's sins and some verses and narrations, especially the reliable hadith of Khaythama. This research shows that the forgiveness of minor sins, by avoiding major sins, is reserved for the holder of guardianship and mystics of the right and sanctity of the Ahl al-Bayt (as). Also, with the accumulation of great sin, after enduring hardships (according to the amount of sin) at the time of death in the world, he is forgiven; and if the effects of sin are not removed, he is placed in the first floor of Hell, and he is forgiven through the intercession of the Ahl al-Bayt (as); and there is no conflict between the concept of the narrations of the pilgrimage of Imam Riḍā (as), whose functions include the forgiveness of the pilgrim, and the content of religious texts that consider the forgiveness and salvation of human beings to depend on faith, righteous deeds and adherence to the Ahl al-Bayt (as). زیارت امام رضا(ع) در برخی روایات، سبب آمرزش گناهان زائر ذکر شده است. در نگاه نخست، مفهوم روایاتِ زیارت امام رضاg و آمرزش تمامی گناهان، با محتوای برخی از آیات قرآن(نساء،31) که بخششِ مؤمنان را منوط به اجتناب از گناهان بزرگ دانسته و همچنین بسیاری از روایات و ‌خصوص مدلول روایت صحیحه خیثمه که برداشته شدن عذاب و آمرزش گناهکار را به شناخت و در پیش گرفتن راه اهل بیت (ع) معرفی کرده در تعارض است. این نوشتار با رویکرد انتقادی و به روش توصیفی‌تحلیلی، درصدد ارائه مفهوم درست و حلّ تعارض روایات آمرزش گناهان زائر با برخی آیات و روایات خصوص روایت صحیحه خیثمه است. این پژوهش نشان می‌دهد آمرزش صغائر با اجتناب از کبائر، به دارنده ولایت و عارفینِ حقّ و حرمت اهل بیت (ع) اختصاص دارد. همچنین با تراکم گناهِ کبیره، پس از تحمّل سختی‌ها (برحسب مقدار گناه) در دنیا، هنگام مرگ، برزخ و محشر بخشیده و در صورت پاک نشدن آثار گناه، در طبقه نخست جهنمّ قرار می‌گیرد و با شفاعت اهل بیت آمرزیده می‌شود و بین مفهوم روایاتِ زیارت امام رضا(ع) که ازجمله کارکردهای آن را آمرزش زائر می‌داند، با محتوای متون دینی که آمرزش و رستگاری انسان‌ها را به داشتن ایمان، عمل صالح و تمسّک و تبعیت از اهل بیت گره زده است، تعارضی ندارد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_146026_f60312ec2b0258b595aa2fec1cbdef87.pdf