بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Phenomenological Study of Female Pilgrimage (Case Study: Imamzadeh Mohsen ibn Musa ibn Jaʿfar (as)) بررسی پدیدارشناختی زیارت زنانه (مطالعۀ موردی: امامزاده محسن بن موسی بن جعفر علیه‌السلام) 9 36 125749 10.22034/farzv.2021.125749 FA کریم خان محمدی دانشیار گروه مطالعات فرهنگ و ارتباطات داشگاه باقرالعلوم (ع) 0000-0002-8174-1550 ندا اثنی عشران دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه باقرالعلوم(ع) Journal Article 2019 12 28 Half of human societies are made up of women, whereas in the past, women were excluded from social presence for traditional reasons and were considered as second degree; thus, feminine social actions are meaningful. In addition, women are responsible for raising children and will play a greater role than men in socializing the next generation. Among the social actions of women are religious actions. Women are always more religious than men in terms of beliefs and behavior, and they are more common in religious places. In this regard, the study of "female pilgrimage" is important. In this article, with a phenomenological approach and using the techniques of observation, interview and study of women's pilgrimage documents in the shrine of Imamzadeh [offspring or descendant of an imam] Mohsen ibn Musa ibn Jaʿfar (as), which has been welcomed due to its attribution to Imam Riḍā (as), has been studied anthropologically. According to the obtained results, pilgrimage in the "lived experience" of women in terms of meaning and self-awareness, includes the functions of "need-seeking", "healing", "duty-bearing", "symbolic replacement", "material exchange", "self-fulfillment", "Absolute Solidarity" and "Thanksgiving". And according to the researcher's semantics with the ethical approach, it includes the meanings of "sanctification", "idealism", "empathy", "gaining religious experience", "motivational integration" and "irrefutability". نیمی از جوامع بشری را زنان تشکیل می‌دهند؛ در حالی‌ که در گذشته به دلایل سنتی زنان از حضور اجتماعی محروم بوده و درجه دوم محسوب می‌شده‌اند؛ بنابراین کنش‌های اجتماعی زنانه معنادار است. علاوه بر این، زنان تربیت فرزندان را بر عهده دارند و در «اجتماعی شدن» نسل آینده نقش بیشتری نسبت به مردان خواهند داشت. از جمله کنش‌های اجتماعی زنان، کنش‌های مذهبی است. همواره زنان به لحاظ باور و رفتار، مذهبی‌تر از مردان هستند و در اماکن مذهبی نیز بیشتر مشاهده می‌شوند. از این حیث مطالعه «زیارت زنانه» اهمیت دارد. در این مقاله، با رویکرد پدیدارشناختی و با بهره‌گیری از فنون مشاهده، مصاحبه و بررسی اسناد زیارت بانوان در حرم امامزاده محسن‌بن‌موسی‌بن‌جعفر(ع) که به دلیل انتساب به امام رضا (ع)، با استقبال زیادی مواجه شده، مورد بررسی انسان‌شناختی قرار گرفته است. طبق نتایج به ‌دست‌ آمده، زیارت در «تجربۀ زیسته» زنان به لحاظ معنای مندرج و خودآگاه، کارکردهای «حاجت‌خواهی»، «التیام و تشفی»، «تکلیف‌‌مداری»، «جایگزینی نمادین»، «تبادل مادی»، «خودشکوفایی»، «همبستگی غیابی» و «تشکر» را در بر می‌گیرد و بر اساس معناکاوی محقق با رهیافت اتیک (etic) متضمن معانی «تقدس‌بخشی»، «ایدئال‌گرایی»، «همذات‌پنداری»، «کسب تجربۀ دینی»، «اندماج انگیزشی» و «ابطال‌ناپذیری» است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125749_e1c97548aef441936dd31a345fa67da0.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Analysis of Reports about the Burial of Imamzadeh Hosein ibn Musa in Shiraz واکاوی گزارش‌ها دربارۀ دفن امامزاده حسین‌بن‌موسی(علیه السلام) در شیراز 37 58 125753 10.22034/farzv.2021.125753 FA محمد باقری دانشجوی دکترای تاریخ اسلام دانشگاه تهران حمیدرضا ثنائی استادیارگروه تاریخ و تمدن اسلامی دانشکده الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2019 07 30 From the first centuries AH, Iran has been the destination of a large number of Imamzadegan [offspring or descendants of an imam] and there are many courts in different parts of the land that are attributed to them. Among them, there are imamzadegan to whom more than one court is attributed; among them is Imamzadeh Hoseim ibn Musa ibn Jaʿfar, the brother of Imam Riḍā (as) who, according to some sources, had left for Iran with a group of Sādāt [descendants of an imam] and his another brother, Ahmad, following his brother's guardianship. Among the various sites attributed to him, the two views on his burial in Tabas and Shiraz are more famous. The purpose of this study is to analyze and review the narrations related to the burial of this imamzadeh in Shiraz and in this way, a descriptive-analytical method has been used. Considering that the existing reports go back to the later sources, ie the 14th-14th lunar centuries, and on the other hand, the numerous problems that are observed in them, it is a mistake to consider Hosein ibn Musa among Ahmad ibn Musa's companions and the city of Shiraz as his burial place. از سده‌های نخستین هجری، ایران مقصد شمار فراوانی از امامزادگان بوده است و بارگاه‌های بسیاری در مناطق مختلف این سرزمین به چشم می‌خورد که به ایشان منسوب است. در این میان، امامزادگانی وجود دارند که بیش از یک بارگاه‌ به آنان منسوب است؛ از آن جمله، امامزاده حسین‌بن‌موسی‌بن‌جعفر، برادر امام رضا (ع) است که به ادعای برخی منابع به دنبال ولایت‌عهدی برادرش همراه با گروهی از سادات و دیگر برادرش، احمد، راهی ایران شده بود. در میان جایگاه‌های متعدد منتسب به وی، دو دیدگاه ناظر به دفن او در طبس و شیراز شهرت بیشتری دارد. هدف این پژوهش واکاوی و بازنگری روایات مربوط به دفن این امامزاده در شیراز است و در این راه، از شیوة توصیفی تحلیلی بهره گرفته شده است. با توجه به آنکه گزارش‌های موجود به منابع متأخّر، یعنی سده‌های 8 ـ14 قمری بازمی‌گردد و از سوی دیگر، اشکالات متعددی که در آن‌ها مشاهده می‌شود، خطاست که حسین‌بن‌موسی در شمار همراهان احمدبن‌موسی دانسته و شهر شیراز نیز به عنوان محل دفن او پنداشته شود.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125753_104df819162527573c29053b5cf78a13.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Investigating the Relations of Barmakian with Imam Kāẓim (as) and his Family بررسی روابط برمکیان با امام کاظم (علیه السلام) و خاندانش 59 83 125754 10.22034/farzv.2021.125754 FA سید علااء الدین شاهرخی دانشیارگروه تاریخ دانشگاه لرستان Journal Article 2019 09 13 From the beginning of the Abbasid rise to power, the Barmak dynasty effectively took control of the vast lands of the Islamic Caliphate. Yahya Barmaki and his sons enjoyed unlimited influence and power during the first 17 years of Harun al-Rasheed's caliphate. Coinciding of this period with the Imamate of Imam Mūsā Kāẓim (as), the leader of the Imami Shiites, caused the caliphate system to harass and even martyr that Imam and many of his family and relatives under various pretexts. How he relates and the behavior of this Iranian family with the Imam and his family is quoted in the sources; but in this regard, there are ambiguities and sometimes doubts and contradictions that need a comprehensive and accurate study. This research tries to reveal some relevant facts by descriptive-analytical method and by reviewing these reports. The long-standing devotion of the Iranians to the family of the Prophet (pbuh), as well as the fact that the Barmakians are Iranians, doubles the importance of this study along with the need to reveal historical facts. The findings of this study indicate the fact that the Barmaki family, despite their complete dependence on the Abbasid Caliphate and using their managerial power to survive it in the face of Imam Kāẓim (as) did not have the same method. Some of them did not want to take part in shedding the blood of that Imam under any circumstances, while others did so for the consent of the Caliph; also, contrary to a number of reports about their inclination towards Shiism and the Imam, there are no confirmed reports in support of this hypothesis. خاندان برمک از ابتدای به قدرت رسیدن عباسیان، عملاً ادارۀ سرزمینهای پهناور خلافت اسلامی را در دست گرفتند. یحیی برمکی و پسرانش در 17 سال نخست خلافت هارون الرشید، از نفوذ و قدرت نامحدودی برخوردار شدند. مصادف شدن این دوران با امامت حضرت موسی کاظم(ع) رهبر شیعیان امامیه، موجب شد تا دستگاه خلافت بارها با بهانههای مختلف، آن حضرت و بسیاری از خاندان و بستگان ایشان را اذیت و آزار کند و حتی به شهادت برساند. چگونگی ارتباط ایشان و رفتار این خاندان ایرانی با امام و خاندانش در منابع نقل شده است؛ اما در این خصوص ابهام و گاه تردید و تناقضهایی وجود دارد که نیازمند بررسی جامع و دقیق است. این پژوهش به شیوۀ توصیفی تحلیلی و با نقل و بررسی این گزارشها تلاش دارد برخی حقایق مربوط را آشکار سازد. ارادت دیرینۀ ایرانیان به خاندان پیامبر(ص)، همچنین ایرانی بودن برمکیان اهمیت این مطالعه را در کنار ضرورت آشکارسازی حقایق تاریخی دوچندان میکند. یافته‌های این پژوهش بیانگر این واقعیت است که خاندان برمکی به‌رغم وابستگی کامل به خلافت عباسی و به کارگیری توان مدیریتی خود برای بقای آن در مواجهه با امام کاظم(ع) روش یکسانی نداشتند. برخی از آنان تحت هیچ شرایطی مایل نبودند در ریختن خون آن حضرت مشارکت کنند در حالی که برخی دیگر برای رضایت خلیفه به این کار نیز اقدام کردند؛ همچنین بر خلاف تعدادی از گزارش‌ها مبنی بر گرایش آن‌ها به تشیع و امام هیچ گونه گزارش تایید شده‌ای در تایید این فرضیه موجود نیست.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125754_f02d2f071b2a71d572aa55d8b80807e3.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Investigating the Position of Niqābat of Mashhad in the Timurid Era بررسی جایگاه نقابت مشهد در عصر تیموری 85 119 125756 10.22034/farzv.2021.125756 FA علی اصغر چاهیان بروجنی پژوهشگر پسادکتری دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران محمد علی چلونگر استاد گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرا ن Journal Article 2019 10 24 In the middle history of Iran, in places where Sādāt [offspring and descendants of an Imam] were present, the position of Naqīb [chief of a tribe or other group or community] supervised the affairs related to Sādāt. The city of Mashhad is one of the places where different groups of Sādāt settled after the martyrdom of Imam Riḍā (as). Subsequently, there was a Naqīb to oversee their affairs. From the Ilkhāni period and especially the Ghāzān period (703-694 AH) Naqīb of Sādāt became the Naqīb of Mashhad. During the Timurid period, on the one hand, the city of Mashhad expanded, and on the other hand, with the space provided for the freer functioning of the Shiites until the formation of the Safavid period, Sādāt and Nuqabā enjoyed a wider role and function in Mashhad. Therefore, the role of Nagībān in this period in the administration of the city of Mashhad and the holy shrine is significant. This research tries to study and analyze the role of Naqībān in the development of Raḍavī culture, duties and consequences of their performance in the period under review in a descriptive-analytical method and historical approach based on library studies. Findings show that the Naqībān, while maintaining their previous duties such as managing the shrine of Imam Riḍā (as) and the guardianship of Sādāt near the shrine of Imam Riḍā (as) and living in the city, also held the leadership of the city of Mashhad. By establishing relations and converging with the political rulers of their time and gaining their support, the Naqībān provided the conditions for promoting the culture of pilgrimage of Imam Riḍā (as) in addition to the spread of Shiism. And by playing a role in the administration of the shrine of Imam Riḍā (as), they promoted the holy shrine, promoted Raḍavī culture and also the development of the holy city of Mashhad. در تاریخ میانۀ ایران در نقاطی که سادات حضور داشتند منصب نقیب بر امور مربوط به سادات نظارت می‌کرد. شهر مشهد یکی از نقاطی است که پس از شهادت امام رضا(ع) گروه‌های مختلفی از سادات اقامت کردند. متعاقباً نقیبی نیز برای نظارت بر امور آن‌ها وجود داشت. از دوران ایلخانی و به ویژه دورۀ غازان(703-694ق) نقیب سادات تبدیل به نقیب مشهد شد. در دورۀ تیموری از یک سو شهر مشهد رو به گسترش نهاد و از سوی دیگر با فضایی که برای عملکرد آزادنه‌تر شیعیان تا شکل‌گیری دورۀ صفوی فراهم شد سادات و نقبا در مشهد از نقش و کارکرد گسترده‌تری برخوردار شدند. بنابراین نقش نقیبان در این دوره در ادارۀ شهر مشهد و حرم مطهر قابل توجه است. این پژوهش سعی دارد به روش توصیفی تحلیلی و رویکردی تاریخی با تکیه بر مطالعات کتابخانه‌ای، نقش نقیبان را در گسترش فرهنگ رضوی، وظایف و پیامدهای عملکرد آن‌ها را در دورۀ مد نظر بررسی و واکاوی کند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نقیبان ضمن آنکه وظایف پیشین خود همچون ادارۀ حرم امام رضا(ع) و سرپرستی سادات مجاور مرقد امام رضا(ع) و ساکن در شهر را حفظ کردند، زعامت شهر مشهد را نیز در دست داشتند. نقیبان با برقراری مناسبات و همگرایی با حاکمان سیاسی زمانۀ خود و جلب حمایت آن‌ها، شرایط ترویج فرهنگ زیارت امام رضا(ع) را علاوه بر گسترش تشیع فراهم می‌کردند و با ایفای نقش در ادارۀ حرم امام رضا(ع)، باعث پیشرفت حرم مطهر، ترویج فرهنگ رضوی و همچنین توسعۀ شهر مقدس مشهد می‌شدند.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125756_30d552e4436e845c8e4926c757b45014.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Relationship between Employees' Social Intelligence and Service Quality Level According to the Moderating Role of Job Satisfaction in the Holy Shrine of Imam Riḍā (as) ارتباط بین هوش اجتماعی کارکنان با سطح کیفیت خدمات با توجه به نقش تعدیل‌گری رضایت شغلی در حرم مطهر امام رضا(علیه السلام) 121 149 125758 10.22034/farzv.2021.125758 FA حسین قره بیگلو استاد یار گروه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی، واحد عجب شیر، عجب شیر، ایران. بهجت آب چر کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی- مالی و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، واحد عجب شیر،عجب شیر، ایران. رافعه فیضی ایلخچی کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور واحد ایلخچی،ایخچی، ایران. Journal Article 2019 08 02 Service quality is one of the most important management issues that researchers have been researching to find new ways of providing services for many years. Therefore, in this study, the relationship between employees' social intelligence and service quality level with respect to the moderating role of job satisfaction in the holy shrine of Imam Riḍā (as) has been investigated. Research in terms of purpose is quite practical, and the research method is descriptive survey. The statistical population of this study consists of all employees working in the field of sacred places in the second quarter of 1397, which using Cochran's formula, 317 people were randomly classified and selected as a statistical sample to answer the research questionnaire. The data collection tool is the Tromso standard social intelligence questionnaire; for service quality, standard SERVQUAL questionnaire was used, as well as SPSS21 and LISREL software in data analysis. The results showed that there is a positive and significant relationship between social intelligence, social information processing, social awareness and social skills with the level of service quality. Also, the role of positive moderation of job satisfaction in the relationship between employees' social intelligence and service quality level was confirmed. کیفیت خدمات از مباحث پر اهمیت مدیریت بوده که محققان سال‌هاست دربارۀ آن به تحقیقات و روش‌های جدید در ارائه خدمات می‌پردازند. از این‌ رو، در این پژوهش، ارتباط بین هوش اجتماعی کارکنان با سطح کیفیت خدمات با توجه به نقش تعدیل‌گری رضایت شغلی در حرم مطهر امام رضا(ع) بررسی‌ شده است. پژوهش از حیث هدف کاربردی و روش پژوهش نیز توصیفی پیمایشی است. جامعۀ آماری این پژوهش را کلیه کارکنان شاغل در حوزۀ اماکن متبرکه در سه ‌ماه دوم سال 1397 تشکیل داده اند که با استفاده از فرمول کوکران 317نفر به‌ صورت تصادفی طبقه بندی و به ‌عنوان نمونۀ آماری برای پاسخگویی به پرسش‌نامه پژوهش انتخاب‌شده‌اند. ابزار جمع‌آوری داده ها، پرسش‌نامۀ استاندارد هوش اجتماعی ترومسو است و برای کیفیت خدمات، از پرسش‌نامه استاندارد سروکوال، همچنین در تجزیه ‌و تحلیل داده ها از نرم‌افزار SPSS21 و LISREL استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین هوش اجتماعی، پردازش اطلاعات اجتماعی، آگاهی اجتماعی و مهارت اجتماعی با سطح کیفیت خدمات رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نقش تعدیل‌گری مثبت رضایت شغلی در رابطۀ بین هوش اجتماعی کارکنان و سطح کیفیت خدمات تایید شد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125758_ca8b1dc56c1878a3d189e75616acd2a5.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Emigration of Imam Riḍā (as) to Iran and its Impact on the Migration of Alawites in the Abbasid Period هجرت امام رضا(علیه السلام) به ایران و تاثیر آن بر روند مهاجرت علویان در دورۀ عباسی 151 173 125759 10.22034/farzv.2021.125759 FA زهره دهقان پور استادیار گروه ایران‌شناسی دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد 0000-0001-8980-1506 منصور طرفداری استادیارگروه ایرانشناسی دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه میبد، Journal Article 2019 10 02 The migration of Arabs to Iran, which began at the beginning of the conquests, continued during the Umayyad and Abbasid periods. The difference between the Arab migration in the Abbasid period and the previous periods was that the immigrants of this period were mostly Alawites. These migrations started from the beginning of the Abbasid period and intensified with the presence of Imam Riḍā (as) in Iran. The subject of the present study is the effect of the emigration and guardianship of Imam Riḍā (as) on the Alawite migrations in the Abbasid period. The question of this research is what effect did the migration of Imam Riḍā (as) have on the migration of Alawites in the Abbasid period? Information from various sources indicates the great impact of the emigration of Imam Riḍā (as) on the migration of Alawites with different Shiite tendencies. The migration of the Alawites to Iran took place in two periods and in two forms, that is, simultaneously with the migration of Imam Riḍā (as) and after the migration. Therefore, the emigration and coronation of Imam Riḍā (as) can be considered as an important factor in the formation, continuation and expansion of Alawite migration to different parts of Iran, and even it played a role in the formation of the Alawite government of Tabarestan. The research method in this research is descriptive-analytical, and the method of collecting information is library and using the information of various historical sources, rijals, genealogies, sects and new sources and researches. Also, in this research, in addition to referring to the books belonging to the Imami Shiites, the books of the Zaydi sect were also cited. مهاجرت اعراب به ایران که از ابتدای فتوحات آغاز شده بود، در دورۀ امویان و عباسیان نیز تداوم داشت. تفاوت مهاجرت اعراب در دورۀ عباسی با دوره‌های قبل از آن در این بود که مهاجران این دوره را بیشتر علویان تشکیل می‌دادند. این مهاجرت‌ها از ابتدای دورۀ عباسی شروع شد و با حضور امام رضا(ع) در ایران شدت بیشتری گرفت. مسئلۀ پژوهش حاضر تاثیر هجرت و ولیعهدی امام رضا(ع) بر مهاجرت‌های علویان در دورۀ عباسی است. سوال این پژوهش آن است که مهاجرت امام رضا(ع) چه تاثیری بر مهاجرت علویان در دوره عباسی داشت؟. اطلاعات منابع گوناگون، گویای تاثیر بسیار هجرت امام رضا(ع) بر روند مهاجرت علویان با گرایش‌های مختلف شیعی است. مهاجرت علویان به ایران در دو دوره و به دو صورت یعنی همزمان با هجرت امام رضا(ع) و پس از هجرت شکل گرفت. از این رو می‌توان هجرت و ولیعهدی امام رضا(ع) را به عنوان عاملی مهم در شکل‌گیری، تداوم و گسترش مهاجرت علویان به مناطق مختلف ایران دانست و حتی برای آن در شکل‌گیری دولت علویان طبرستان نیز نقش و سهمی قائل شد. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی‌تحلیلی و شیوۀ گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای و با استفاده از اطلاعات منابع مختلف تاریخی، رجال، انساب، فرق و مآخذ و تحقیقات جدید است. همچنین در این پژوهش سعی شد به جز رجوع به کتاب‌های متعلق به شیعه امامیه، به کتاب‌های فرقه زیدیه نیز استناد شود.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125759_a7ba1b4be12f5fce3aadb64e231dcc2f.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 8 32 2021 02 19 Cognitive Components of Self-control in the Narrations of Imam Riḍā (as) by Content Analysis Method مؤلفه های شناختی خودکنترلی در روایات امام رضا(علیه السلام) با روش تحلیل محتوا 175 208 125761 10.22034/farzv.2021.125761 FA فاطمه ملک کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه شاهد زهره اخوان مقدم دانشیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم واحد تهران ثریا قطبی دانشیارگروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه شاهد Journal Article 2019 11 27 ا Self-control is an individual's ability to voluntarily control internal processes and behavioral outputs, and the criterion for measuring self-control is compliance with the standards of Sharia and divine teachings. The purpose of this study is to identify and analyze the cognitive component of self-control in the words of Imam Riḍā (as) and determine the amount of attention to it. The research method is descriptive-analytical of the type of content analysis, and the unit of analysis is the content of the narration, and the research community is the narrations of Imam Riḍā (as) in the book Musnad al-Riḍā. Findings show that the cognitive component of self-control in the words of Imam Riḍā (as) includes 92 themes of narration and 30% of the total number of Raḍavī narrations. The cognitive component of "self-control" includes knowledge of the areas of self-control, familiarity with the factors that create self-control, familiarity with the effects of self-control and recognizing barriers to self-control. The result is that the cognitive dimension of self-control, in addition to affecting the emotional and behavioral dimension, leads to the growth of awareness and the development of intellectual skills, analysis and thinking in self-control, and ultimately human well-being. خودکنترلی توانایی فرد در کنترل ارادی فرایندهای درونی و برون‌دادهای رفتاری است و معیار سنجش کنترل نفس، انطباق با موازین شرع و آموزه‌های الهی است. هدف از این پژوهش، شناسایی و تحلیل مولفه‌های شناختی خودکنترلی در کلام امام‌ رضا (ع) و تعیین میزان توجه به آن است. روش تحقیق توصیفی‌تحلیلی از نوع تحلیل محتواست و واحد تحلیل، مضمون روایت و جامعه پژوهش روایات امام رضا (ع) در کتاب مسندالرضا(ع) است. یافته‌های تحقیق نشان می دهد که مولفة شناختی خودکنترلی در کلام امام‌رضا(ع) در بر گیرنده ۹۲ مضمون روایت و ۳۰ درصد از مجموع روایات رضوی است. مؤلفه شناختیِ «خودکنترلی» شامل آگاهی از زمینههای تحقق خودکنترلی، آشنایی با عوامل ایجاد خودکنترلی، آشنایی با آثار خودکنترلی و شناخت موانع خودکنترلی است. نتیجه آن که بُعد شناختی خود کنترلی علاوه بر تأثیر بر بعد عاطفی و رفتاری به رشد آگاهیها و اعتلای مهارتهای عقلانی، تحلیل وتفکر در کنترل نفس و در نهایت سعادت بشر منجر می‌شود.

http://www.farhangerazavi.ir/article_125761_2c9de58a32ed789dfa3472a65cfc6cff.pdf