بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 Historical, Tabular and Intratextual Reinvestigation of Theory of Razavi Islamic Jurisprudence Compilation by Imam Reza (A.S.) بازپژوهیِ تاریخی، فهرستی و درون متنیِ نظریه تألیف فقه رضوی به قلم حضرت رضا(علیه السلام) 9 60 81491 FA محمدرضا نایینی منوچهری استاد دروس خارج فقه و اصول، حوزه علمیه قم محمّد حکیم دانشجوی دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، پردیس فارابی، دانشگاه تهران- طلبه حوزه علمیه قم Journal Article 2019 01 09 Razavi Islamic Jurisprudence book which is an influential work on Imamie Islamic Jurisprudence communities, is known as a compilation written by Imam Reza (A.S.) according to several historical evidences in the Islamic Jurisprudential sources and bibliographies such as: the finder reporting and the original version reciprocating, access to old manuscripts by emphasizing the writing of the book by Imam Reza (A.S.), exclusion of the possibility of fabrication and forgery in the intellectual monopoly of the book written by Imam Reza (A.S.) or its fallacious and fabrication; or by resorting to documents list such as: introducing a version of the book narrators of Imam Reza (A.S.) on Shia sources list, and referring to intratextual evidences compiled by one of the Imams (A.S.) and intratextual evidences compiled by Imam Reza (A.S.). In the present study, after reinvestigating the history of accessing this work and explaining the reasons and evidences mentioned, as well as validating the criticisms of the opponents of this theory, and analyzing misleading and acceptable criticisms in an analytical-descriptive style, the certainty of citations proposition to prove the theory of the writing of Razavi Islamic Jurisprudence by Imam Reza (A.S.) has been critically rethought and it was concluded that resorting to these reasons and evidences to all facts affecting the analysis and understanding of the author's work have been neglected. On the other hand, excluding the handwriting of Imam Reza (A.S.) from this book, it is impossible to consider it as a unique work attributed to a single author. فقه رضوی از کتاب‎های چالش‌برانگیز و تأثیرگذار در مجامع فقهی امامیه به‎شمار می‌رود. این کتاب در برخی منابع فقهی و کتاب‌شناسی، به استنادِ گزاره‌ها و شواهد سه‌گانه ذیل، اثرِ تألیفی یا املایی امام‎رضا(علیه‎السلام) دانسته شده است: نخست، مستندات تاریخی همچون گزارش یابنده و معرّفِ نسخه اصل، دستیابی به نسخه‌های خطی کهن با تصریح به تألیف کتاب به قلم حضرت رضا(علیه‎السلام) و دفع احتمال وضع و جعل در انحصار عقلی تألیف کتاب به قلم امام‎رضا(علیه‎السلام) یا دروغین و بَرساخته‎بودنِ آن؛ دوم، مستندات فهرستی چون معرّفی راویانِ صاحبِ نسخه یا کتابِ امام‎رضا(علیه‎السلام) در منابع فهرستی شیعه؛ سوم، قراین درونْ‌متنی تألیف به قلم یکی از معصومان(علیهم‎السلام) و قراین درونْ‌متنی تألیف به قلم شخصِ حضرت رضا(علیه‎السلام). در پژوهش حاضر، پس از بازپژوهی تاریخ دستیابی به این اثر و تبیین دلایل و شواهدِ مذکور، و نیز اعتبارسنجی انتقادهای مخالفانِ این نظریه و تحلیل و کشفِ انتقادهای مخدوش و مقبول،‌ با سبک تحلیلی‎ ـ ‎توصیفی، میزانِ اتقان گزاره‌های استنادی برای اثبات نظریه تألیف فقه رضوی به قلم یا املای حضرت رضا(علیه‎السلام) بازاندیشیِ انتقادی شده و این نتیجه به‌دست آمده است که در تمسّک به این دلایل و شواهد به جمیع قراینِ مؤثّر در واکاوی و شناخت مؤلّفِ اثر توجّه نشده است. از سوی دیگر، نمی‌توان این کتاب را خالی از خطِ امام‎رضا(علیه‎السلام)، اثری یگانه و منتسب به مؤلّف واحد دانست.

http://www.farhangerazavi.ir/article_81491_20b02e57f3c1a6b7d540329b76cd61a6.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 Content Analysis of Razavi's Narration on Imamate Characteristics and Attributes from the Book of Al-hojah Al-Kāfī تحلیل محتوای روایت رضوی درباره ویژگی‎ها و شاخصه‎های امامت از کتاب ‎الحجه کافی 61 84 81492 FA فتحیه فتاحی زاده استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا(س) مریم احدیان دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا(س) Journal Article 2019 01 09 Al-Kāfī Twelver Shīʿī ḥadīth collection by Muhammad ibn Ya‘qūb al-Kulaynī is one of the most important ḥadīth collections of Shi'ites. Some orientalists have studied the differences between this book and other Shi'ite hadith collections, Basâ'ir al-darajât, and concluded that although the book of Al-Kāfī is similar to 'Basāer al-Dārājat in content, representing the dominant atmosphere of the city of Qom, but because it has addressed the rationalist Shi'a of Baghdad, it has chosen the modest way in the choice of hadiths and their arrangement; and unlike the book of Basâ'ir al-darajât, things that have extraordinary content, such as infinite knowledge of the Imams, the abnormal sources of these sciences, and the ability to revive the dead, are not mentioned in this book. In this study, a comparison was made between the two books of Al-hojah Al-Kāfī and Basâ'ir al-darajât, and common and uncommon Hadiths and sections of the two books were extracted in order to answer the question whether the book of Al-hojah Al-Kāfī and Basâ'ir al-darajât differentiate between the characteristics of Imamate and the virtues of the Imams (P.B.U.T.), which has been raised in Basâ'ir al-darajât, is really neglected by al-Kulaynī. Finally, one of the sections which was only stated in Al-Kāfī (Special and comprehensive section in the virtues and traits of the Imam) was analyzed by the method of content analysis and it became clear that, contrary to the claims, this detailed narration of Imam Reza (P.B.U.H.) speaks of Divine Appointment, Infallibility and Unlearned Science as the characteristics of the Imam and attributes of Imamate. مجموعة حدیثی کافی نوشتة محمدبن‎یعقوب کلینی از مجموعه‌های مهمّ حدیثیِ شیعیان اثنی‎عشری است. برخی از مستشرقان تفاوت‌های میان این اثر با مجموعة حدیثی دیگر شیعی یعنی بصائر الدرجات را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده‌اند که کافی هرچند از نظر محتوایی همانند بصائرالدرجات نماینده فضای غالیانه قم است اما چون شیعیان عقل‎گرای بغداد را مخاطب قرار داده، در انتخاب احادیث و چینش آنها به‎نوعی راه اعتدال را پیموده است و بر خلاف کتاب بصائرالدرجات، اموری که محتوایی خارق‎العاده داشته ـ همچون علم نامحدود امامان (علیهم‎السلام)، منابع غیرعادی این علوم و نیز توانایی زنده‌کردن مردگان و... ـ در این کتاب عنوان نشده است. در این پژوهش به‎منظور پاسخ به این پرسش که آیا کتاب الحجه کافی و بصائرالدرجات در بیان شاخصه‎های امامت وجه تمایزی دارند و فضایل امامان (علیهم‎السلام) که در بصائر مطرح شده واقعاً توسط کلینی مورد بی‎توجهی قرار گرفته است یا خیر؟ الحجه کافی و بصائرالدرجات با یکدیگر مقایسه و احادیث و ابواب مشترک و غیرمشترک دو کتاب استخراج گردید و درنهایت با روش تحلیل محتوا، یکی از ابوابی که تنها در کتاب الحجه کافی بیان شده (بَابٌ نَادِرٌ جَامِعٌ فِی فَضْلِ الإِمَامِ وَ صِفَاتِه‏) تحلیل و بررسی و مشخص شد برخلاف ادعاهای مطرح‎شده، این روایت مفصل از امام‎رضا (علیه‎السلام) از نصب الهی، عصمت و علم لدّنی به‎عنوان اوصاف امام و شاخصه‌های امامت سخن گفته است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_81492_26be735080c109e08f5081b9adef306f.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 An Analysis of Imam Reza’s (P.B.U.H.) Communication Approach with Zaidiyyah Sect (Using Practical Discourse Analysis Method (PDAM)) تحلیل رویکرد ارتباطات امام‎رضا(علیه السلام) با فرقه زیدیه (با بهره‌گیری از روش تحلیل گفتمان روایی پدام(PDAM)) 85 104 81494 FA حسین خاکپور دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان ابراهیم نوری استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان ملیحه اکبری کارشناس ارشد علوم قرآن وحدیث دانشگاه سیستان وبلوچستان 0009-0004-7150-7439 Journal Article 2019 01 09 The Islamicization of the methods and theories of Humanities and Experimental Sciences has been the point of view of the Supreme Leader of Iran for more than two decades. Since the era of Imam Reza (P.B.U.H.) has been known for the existence of deviant currents, the communicative way of the Imam (P.B.U.H.) presents rare teachings in communication sciences that are regulated. Hence, by examining his communications in facing with deviant sects, a step towards the theory of Islamic communication has been taken by presenting a proposed model. The present study has provided a proper way of communicating with Zaidiyyah sect with the aim of examining the communication approach of Imam Reza (P.B.U.H.) in confronting this sect using a descriptive-analytical method and an interdisciplinary approach. The absorption approach had the highest percentage among other approaches - aggressive, preventive, protective, defensive and passive - in the proposed model. اسلامی‎سازی روش‎ها و نظریه‎های علوم انسانی و تجربی، از نقطه‎نظرات بیش از دو دهة مقام معظم رهبری (مد‎ظله‎العالی) بوده است. از آنجاکه عصر امام‎رضا (علیه‎السلام) با جولان جریان‎های انحرافی مشهور است، شیوة ارتباطی حضرت (علیه‎السلام) آموزه‎های نادری را در علم ارتباطات عرضه می‎کند که ضابطه‎مند است. بر این اساس، با جستاری در ارتباطات ایشان در مواجهه با فرقه‎های انحرافی، با بیان مدل پیشنهادی، گامی به‎سوی نظریه ارتباطات اسلامی برداشته شده است. این تحقیق با هدف رویکردشناسی ارتباطات امام‎رضا (علیه‎السلام) در مواجهه با جریان زیدیه و به روش تحلیلی‎ـ‎توصیفی با رویکرد میان‎رشته‎ای، به ارائه روش ارتباط صحیح با این فرقه پرداخته است. نتیجه تحقیق نشان می‎دهد رویکرد جذبی بیشترین درصد را به‎خود اختصاص می‎دهد و سایر رویکردها از جمله: تهاجمی، دفعی، استحفاظی، تدافعی و انفعالی، جایگاه بعدی را در مدل پیشنهادی دارا هستند.

http://www.farhangerazavi.ir/article_81494_f79f86226ad3c54388f0fc63d4299aec.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 Philosophical Implications of the Words of Imam Reza (P.B.U.H.) in the Issue of Inherent Monotheism Shahnaz Shayanfer دلالتهای فلسفی کلام امام‎رضا (علیه‎السلام) در مسئله توحـید ذاتـی 105 126 81495 FA شهناز شایانفر دانشیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه الزهرا(س) بی بی سادات رضی بهابادی دانشیار گروه علوم قران و حدیث دانشگاه الزهراء(س) فرشته معتمد لنگرودی دانشجوی دکترای علوم قران و حدیث دانشگاه الزهراء(س) Journal Article 2019 01 09 ''Monotheism" is the most basic belief of Islam and other religious teachings and human values education emanates from it. Inherent Monotheism is the most important kind of Monotheism and the base of all Monotheism levels. Imam Reza (A.S.), like other Imams, has paid special attention to this vital issue. The two main questions of this article are: What is the stance of Imam Reza (A.S.) on Inherent Monotheism? And how can one, based on a philosophical look, reveal the hidden implications of the monotheistic viewpoint of Imam Reza (A.S.)? The results are as follows: In the words of Imam Reza (A.S.), three explanations of Inherent Monotheism have been observed: 1- Proofing Oneness without basing on Unity 2. Proofing Unity without basing on Oneness 3. Proofing Unity on the basis of Oneness. The proof of negation of limitation of God in the words of Imam Reza (A.S.) is not on the one hand dependent on Unity and is proofed independent of it. Thus, the argument is the same as the first form of Monotheism and, on the other hand, the same negation of God's limitation is the proof of Unity, and therefore, this argument is the third form, and the second form appears in the fourth form, in the statements of the Imam: Negation of the traits of creatures from God, eternity and preexistence of God, the Argument of Antagonism, precession of Dualism toward Monotheism. It is also worth mentioning that, in this research, we tried to reveal some hidden implications of the narrations of Imam Reza (P.B.U.H.) in the subject of Monotheism using philosophical heritage of the Islamic tradition, and to analyze its parts and derivatives without attempting to impose philosophy on narrations. «توحید» اساسی‌ترین اصل اعتقادی اسلام است و دیگر معارف اعتقادی و معارف ارزشی انسان از آن نشأت می‌گیرد. توحید ذاتی مهم‎ترین نوع توحید و زیربنای تمام مراتب توحید است. امام‎رضا (علیه‎السلام) نیز بسان سایر معصومان (علیهم‎السلام) به این مسئله اساسی توجّهی ویژه داشته‌اند. دو پرسش‌ اساسی این مقاله عبارت است از: موضع امام‎رضا (علیه‎السلام) درباره توحید ذاتی چیست و چگونه می‌توان بر اساس نگاه فلسفی، دلالت‌های پنهان دیدگاه توحیدی امام‎رضا (علیه‎السلام) را آشکار کرد؟ نتایج به‎دست‎آمده هم به این قرار است: در کلام امام‎رضا (علیه‎السلام) سه تبیین از توحید ذاتی مشاهده شده است: 1. اثبات احدیت بدون ابتنا بر واحدیّت 2. اثبات واحدیّت بدون ابتنا بر احدیت 3. اثبات واحدیّت بر مبنای احدیّت. برهان نفی تحدید از خداوند در کلام امام‎رضا (علیه‎السلام) از سویی وابسته به واحدیّت نیست و مستقل از آن اثبات می‌شود. بنابراین، از این جهت، برهان یادشده همان صورت اول توحید است و از سوی دیگر، همین نفی تحدید از خدا مقدمة اثبات واحدیّت می‌شود و از این جهت، این برهان، صورت سوم را رقم می‌زند و صورت دوم در قالب چهار برهان در بیانات این امام همام (علیه‎السلام) ظهور می‌یابد که عبارتند از: نفی صفات مخلوقات از خداوند، ازلیّت و قدیم‎بودن خداوند، برهان تمانع، و مسبوقیت دوگانه‌پرستی به توحید. در این پژوهش سعی شده به مدد میراث فلسفی سنت اسلامی، برخی دلالت‌های پنهان روایات امام‎رضا (علیه‎السلام) نیز در فقرة توحید آشکار و لوازم و فروع آن تحلیل و استنباط شود بدون آنکه درصدد تحمیل فلسفه بر روایات برآییم.

http://www.farhangerazavi.ir/article_81495_b6aa0417ebf4b5441cad8f5d05d884bd.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 Manner and Culture of Razavi, the Basis of Resistance Literature سیره و فرهنگ رضوی؛ مبنای ادب پایداری 127 155 81497 FA محمود آقاخانی بیژنی دانشجوی دکترای ادبیات حماسی دانشگاه اصفهان 0000-0001-5065-3948 اسماعیل صادقی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد زهره خوانساری دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات پایداری دانشگاه شهرکرد اسحاق طغیانی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان Journal Article 2019 01 09 Religious books and doctrines, the notion of infallible Imams (P.B.U.T.) and their words and narrations for enlightenment and anti-authoritarianism are important theoretical principles in the Resistance Literature which always invite human beings to good morals to gain salvation. Accordingly, Manner and Culture of Razavi based on the culture of Resistance have had a dramatic effect on Persian literature and has created the reflection of Resistance effects in the poems of Iranian poets. Manner and Culture of Razavi has always been considered as a lead for the life of Iranian people due to the existence of the shrine of Imam Reza (A.S.) in Iran and its reflection of the Resistance effects in the poetry of Iranian poets; for this reason, we intend to explain and analyze Manner and Culture of Razavi, as one of the principles of Resistance Literature in this research. The purpose of this research is to introduce Razavi's culture as one of the principles of Iran’s Resistance Literature and its representation in contemporary poetry of poets with an analytical descriptive approach. After assimilating various sources and also considering the existence of Resistance effects affected by the themes of Manner and Culture of Razavi and their representation in the poems of Resistance poets, Razavi's Manner and Culture can be considered as the principles of Iran’s Resistance Literature. کتاب‎ها و آموزه‌های دینی، سیمای معصومین (علیهم‎السلام) و سخنان و روایات سازنده آنان برای روشنگری و استبداد‌ستیزی، از مبانی نظری مهم در ادبیات پایداری است که همواره انسان را به اخلاق نیکو برای رسیدن به رستگاری دعوت می‌کنند. بر این اساس، سیره و فرهنگ رضوی مبتنی بر فرهنگ پایداری، تأثیری شگرف در ادب فارسی داشته و جلوه‌هایی از پایداری را در شعر رضوی معاصر پدید ‌آورده است. سیره و فرهنگ رضوی با توجه به وجود مرقد مطهر امام‎رضا (علیه‎السلام) در ایران اسلامی و بازتاب جلوه‌های پایداریِ تأثیرپذیرفته از آن در اشعار شاعران ایران‌زمین، همواره سرمشق زندگی ایرانیان بوده است. به‌همین دلیل، در این پژوهش برآنیم تا سیره و فرهنگ رضوی را به‌عنوان یکی از مبانی ادبیات پایداری تبیین و تحلیل کنیم. هدف این پژوهش، معرفی فرهنگ رضوی به‌عنوان یکی از مبانی ادبیات پایداری و بازنمایی آن در سروده‌های شاعران پایداری معاصر با رویکردی توصیفی ‎ـ‎ تحلیلی است. پس از یاری‌گرفتن از منابع گوناگون و نیز با توجه به وجود جلوه‌های پایداری تأثیرپذیرفته از موضوعات سیره و فرهنگ رضوی و بازنمایی آنها در اشعار شاعران پایداری، می‌توان سیره و فرهنگ رضوی را از مبانی ادبیات پایداری به‎شمار آورد.

http://www.farhangerazavi.ir/article_81497_340038fe3fc275f5a652ed034dcc89ff.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 Theological Citations of Imam Reza (A.S) to Verses Stories from Quran in Imamate استنادهای کلامی امام‎رضا (علیه‎السلام) به آیات قصص در حوزة امامت 157 184 81498 FA محسن دیمه ‏‏کار گراب استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، دانشکده تربیت مدرس قرآن مشهد مقدس ابوالفضل کاظمی دانش‎آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم Journal Article 2019 01 09 The verses of Al-Tathir, Wilaya, Ulu l-Amr (Obedience), Al-Tablīgh (Propagation) and other famous verses have long been part of the most famous citations of theology of the Imamiyya. Verses Stories from the Quran have less been considered by the commentators and theologians of Imamate, while Imams (P.B.U.T.) have referred to them a lot for explaining and defending the teachings of Imamate. In this paper, theological-exegesis citations of Imam Reza (P.B.U.H.) to Verses Stories in the field of Imamate have been reviewed and explained by relying on early narrative sources of the Imam to reconstruct the pattern of deduction and theological citation and to achieve the methods of responding to theological doubts in the field of Imamate. Imam Reza’s (P.B.U.H.) citation to this type of verses can be considered an important approach to theological exegesis of the Quran, while in the scientific atmosphere of Sunnite, the Israeli discourse dominates the exegesis of Quranic stories. Studies show that the infallibility of the Imam, the course of Imamate in the family of Ibrahim (P.B.U.H.), Divine Knowledge of the Imam, seeing and not recognizing the Imam, the acceptance of Succession, and the difference between the meaning of Ummah and Dynasty are the most important theological discussions of the Imam in referring to the stories of the Quran. The explicative method of Imam Reza (P.B.U.H.) to Verses Stories is another topic discussed in this article. آیات تطهیر، ولایت، اولی‎الأمر، تبلیغ و آیات مشهور دیگر از دیرباز بخشی از مشهورترین استنادهای کلامی امامیه بوده است. آیات قصص کمتر مورد توجه مفسران و متکلمان امامی قرار گرفته است، در حالی که ائمه اطهار (علیهم‎السلام) در تبیین و دفاع از آموزه امامت عنایت بسیاری به قصص قرآن داشته‎اند. در این نوشتار تلاش شده با تکیه بر روایات امام‎رضا (علیه‎السلام) در مصادر روایی متقدم، به‎منظور بازسازی الگوی استنباط و استناد کلامی و دستیابی به شیوه‎های پاسخگویی به شبهات کلامی در حوزه امامت، استنادهای تفسیری ـ کلامی امام به آیات قصص در حوزه امامت بررسی و تبیین شود. استناد امام‎رضا (علیه‎السلام) به این‎گونه از آیات را می‌توان یک رویکرد مهم در تفسیر کلامی دانست در حالی‎که در فضای علمی اهل سنت، گفتمان اسرائیلیات در تفسیر قصص قرآن حاکمیت دارد. بررسی‎ها نشان مى‏دهد عصمت امام، جریان امامت در ذریه ابراهیم (علیه‎السلام) علم لدنّی امام، دیدن و نشناختن امام، پذیرش ولایتعهدی و تفاوت معنی آل و امت، مهم‎ترین مباحث کلامی حضرت در استناد به قصص قرآن است. سویه تأویلی حضرت رضا (علیه‎السلام) به آیات قصص، یکی دیگر از مباحثی است که در این نوشتار به آن پرداخته شده است.

http://www.farhangerazavi.ir/article_81498_55af60d72c920924ad0b6eb4b93e9231.pdf

بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 6 24 2018 12 22 The Best Practices in Disputes in Imam Reza’s (A.S.) Viewpoint جـدال احسـن از دیـدگاه امام‎رضـا (علیه‎السلام) 185 212 81500 FA مرتضی رحیمی دانشیاردانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شیراز، بخش علوم قرآن و فقه سمیه سلیمانی کارشناس ارشد دانشگاه شیراز Journal Article 2019 01 09 Applying correct practices in disputes is more effective and influences the minds and hearts of people; but incorrect ones make the opposite site of the debate more determined and fanatical in his wrong beliefs. Accordingly, Quran advises people to follow best practices in disputes and Imam Reza (A.S.) has also utilized these practices and insisted on rational, emotional and argument aspects. In these kinds of disputes, insulting and blaming the religion and beliefs of the other side is not allowed. Imam Reza (A.S.) utilized mutually acceptable beliefs of religions including Monotheism and Prophethood. In these disputes, there is no place for prejudice, militancy, self-esteem and persuasion of fame-seeking while “wise short saying and avoiding complicated saying” has highly been recommended. Other features of best practices in disputes recommended for debaters is to be fair and to admit ones mistakes –if he has made one. These kind of disputes are allowed –and even compulsory- in religious affairs and not only stop hatred and enmity, but also encompass many positive effects. On the other hand, there are some disputes that are not allowed including the ones with ignorant, debating with someone whose objective is to achieve evil goals and conflicting in what threatens the unity of Muslims and humanity. This research seeks to answer the question “what is the meaning of the best practices in disputes from Imam Reza's point of view” using descriptive-analytic method. مناظره با روش‎های صحیح در افکار و قلب دیگران نفوذ بیشتری دارد اما مناظره با روش‎های نادرست، طرف مقابل را در عقیدة باطل خویش متعصب‎تر مى‎کند. لذا قرآن مناظره (جدال) احسن را توصیه کرده است. در این نوع مناظره که امام‎رضا (علیه‎السلام) از آن بهره گرفته‎اند، بر جنبه‎های عقلی و عاطفی و برهان تأکید شده است؛ توهین به طرف مقابل و مذمّت دین او اجازه داده نشده و از مشترکات مورد قبول ادیان، مانند توحید، نبوت و.. استفاده شده است. تعصب ، ستیزه‎جویی، خودنمایی و اقناع به انگیزة شهرت‎طلبی در این مناظره راه ندارد و در آن بر «ساده‎گویی و پرهیز از بغرنج و پیچیده‎گویی» تأکید شده است. انصاف‎داشتن مناظره‎کننده و اعتراف به خطای خود در فرض روشن‎شدن اشتباهش، از دیگر ویژگی‎های این نوع مناظره است. این نوع مناظره در امور دینی نیز مجاز و چه‎بسا واجب است. این نوع مناظره نه‎تنها موجب کینه و عداوت نمی‎شود، بلکه اثرهای مثبتِ فراوانی دارد. مناظره با جاهل، مناظره با کسی که اهداف شیطانی دارد، همچنین مناظره در آنچه وحدت مسلمانان یا بشریّت را به خطر می‎اندازد، مجاز نیست. این پژوهش که با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده، در پی پاسخ به این پرسش است که از دیدگاه امام‎رضا (علیه‎السلام) منظور از جدال احسن چیست؟

http://www.farhangerazavi.ir/article_81500_15c4c5ca59e90c9a2d7c705887eb0c2a.pdf