بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 مقالات آماده انتشار 2024 12 23 Jurisprudential correlation analysis of Razavi's narrative "Al-Nasihah Khashna" with evidences indicating the obligation of enjoining good and forbidding evil. رابطه روایت رضوی «النصیحةُ خشنه» با ادلّه رهنمون بر وجوب امر به معروف و نهی از منکر 211853 10.22034/farzv.2024.404662.1889 FA البرز محقق گرفمی کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران 0000-0001-5420-9457 سیدمحمود مرویان حسینی استادیار گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران مصطفی حسینی استادیارگروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران Journal Article 2023 06 29 One of the fundamental duties of Islam is enjoining good and forbidding evil. The appearance of some narrative evidence indicates the necessity of this obligation. On the other hand, there are narrations that list the limitations for the establishment of obligation. Zahir, one of the narrations transmitted by Imam Reza (a.s.) is a guide to the unworthiness of giving advice because it is unfortunate for the audience. This essay is based on a descriptive-analytical method in order to assess the correlation of this hadith with the guiding evidences on the duty of commanding what is good and forbidding what is bad. In order to achieve this goal, the possible reasons for the Imam's refusal to give advice have been highlighted and criticized as follows: the advice is seditious, it is not effective in the audience, the advice is instructive, and the obnoxious action in question is not included in the level of negation. In the last step, with the benefit of the significance analysis of the evidences showing the conditions for the obligation of this obligation in the field of being effective, as well as the guiding traditions on the conditions of effective advice, the selected point of view has been organized. The evaluation of the research is that relying on some historical documents and jurisprudential evidences, it is necessary that the narration is related to things that there is certainty about the ineffectiveness of admonition. یکی از فرائض بنیادین  آموزه‌های اسلامی، فریضه امر به معروف و نهی از منکر است. ظاهر برخی ادلّه نقلی، بر وجوب مطلق این فریضه دلالت دارد. در سوی مقابل، روایاتی وجود دارد که قیودی را برای استقرار وجوب برشمرده‌اند. ظاهر یکی از روایات منقول از امام رضا (ع) بر بایسته‌نبودن‌ اندرز دادن به سبب ناگوار بودن آن نزد مخاطب رهنمون است. این جستار با بهره از منابع إسنادی و به روش توصیفی- تحلیلی در پی ارتباط‌سنجی این حدیث با ادلّه رهنمون بر وجوب فریضه امر به معروف و نهی از منکر است. برای دست‌یافتن به این هدف، دلایل محتمل خودداری امام (ع) از‌  اندرز دادن به شکل ذیل افراز و نقد شده‌اند: فتنه انگیز بودن اندرز، اثربخش نبودن در مخاطب، ارشادی بودن نصیحت و قرار نداشتن فعل ناپسند مورد نظر در حد منکرات. در گام پسین، ادلّه بیانگر شروط وجوب فریضه امر به معروف و نهی از منکر بررسی شده و نیز روایات مربوط به بایسته‌های نصیحت اثر بخش تحلیل شده اند. ارزیابی پژوهش این است که با تکیه بر برخی ادلّه فقهی و مؤلفه‌های تاریخی فضای صدور حدیث، بایسته است که روایت، مربوط به اموری دانسته شود که اطمینان بر بی‌ثمر بودن اندرز دادن وجود داشته باشد.