بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (علیه السلام) فرهنگ رضوی 2345-2560 12 45 2024 07 22 Analyzing the Specialized Exit of the Production of Weapons of Mass Destruction from Verse 60 of Surah Anfāl According to the Hadith of Imam Riḍā (as): «اِذَا جَارَ السُّلْطَانُ هانَتِ الدَّوْلَة» واکاوی خروج تخصصی ساخت تسلیحات کشتار جمعی از ذیل آیه 60 سوره انفال با توجه به روایت « اِذَا جَارَ السُّلْطَانُ هانَتِ الدَّوْلَة» از امام رضا(ع) 1 23 193573 10.22034/farzv.2023.375181.1833 FA سحر کامکار دانشجوی دکترای فقه و حقوق جزای دانشگاه میبد، میبد، ایران حمید روستایی صدرآبادی استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه میبد، میبد، ایران Journal Article 2022 12 11 The production, accumulation and use of weapons of mass destruction is one of the controversial topics of the current era, whose religious and moral legitimacy has been deeply noticed by scholars in the field of religions and scholars in the field of ethics. Many Islamic scholars consider the verse iʿdād, i.e. verse 60 of Surah Anfāl, to be the proof of the permissibility and even the obligation of making and maintaining public weapons that will cause fear in the hearts of the enemy and prevent them from attacking. Based on this, the production and maintenance of weapons of mass destruction will also be obligatory according to the mentioned verse. Of course, the jurists mention reasons for assigning the mentioned verse about weapons of mass destruction, according to these reasons, weapons of mass destruction will be excluded from the obligation extracted from the said verse, and according to these special reasons, making and maintaining the aforementioned weapons is forbidden. Considering the national but also beyond the national importance of the mentioned issue and the need to know the relevance of religious teachings about this important global issue, it is necessary to research the relevance of these reasons in this regard. Based on the findings of this research, which was written in a descriptive- analytical method, by reflecting on Razavi’s hadith “Idhā Jāra al-Sultānu Hātat al-Dawlah”, the mentioned verse can be interpreted in such a way that its inclusion in relation to weapons of mass destruction will be distorted, not the original inclusion will be ascertained and its exit requires special evidence. In other words, the aforementioned weapons are specifically excluded from the scope of the aforementioned verse without the need for allocation. تولید، انباشت و به‌کارگیری تسلیحات کشتار جمعی، از مباحث بحث برانگیز عصر کنونی است که مشروعیت دینی و اخلاقی آن عمیقاً مورد توجه دانشمندان حوزه ادیان و اندیشمندان حوزه اخلاق قرار گرفته است. بسیاری از دانشمندان اسلامی، <strong>آیه اِعداد</strong> یعنی آیه 60 سوره انفال را دالّ بر جواز و حتّی وجوب ساخت و نگهداری عموم تسلیحاتی می‌دانند که موجب هراس افکندن در دل دشمن و بازدارندگی او از تهاجم شود. بر این اساس، ساخت و نگهداری تسلیحات کشتار جمعی نیز به حکم آیه مذکور، واجب خواهد بود. البته فقهاء، ادله‌ای را بر تخصیص آیه مذکور نسبت به تسلیحات کشتار جمعی ذکر می‌کنند که به موجب این ادله، تسلیحات کشتار جمعی، از شمول وجوب مستفاد از آیه مذکور خارج خواهد شد و به حکم این ادله خاصه، ساخت و نگهداری تسلیحات مذکور حرام است. نظر به اهمیت ملی بلکه فراملی مسأله مذکور و لزوم شناخت مقتضای آموزه‌های دینی پیرامون این موضوع مهم جهانی تحقیق پیرامون مقتضای ادله در این مورد ضرورت دارد. بر پایه یافته‌های این پژوهش که به روش <strong>توصیفی تحلیلی</strong> به نگارش در آمده است با تأمل در حدیث رضوی <strong>«</strong><strong>اِذَا جَارَ السُّلْطَانُ هانَتِ الدَّوْلَة</strong><strong>» </strong>می‌توان آیه مذکور را به شکلی تفسیر نمود که اساساً شمولیت آن نسبت به تسلیحات کشتار جمعی مخدوش گردد نه اینکه اصل شمول، محرز و خروج آن نیازمند ادله مخصِّص باشد. به دیگر بیان، تسلیحات مذکور، تخصصاً از شمول آیه مذکور خارج هستند بی آنکه نیاز به تخصیص باشد. http://www.farhangerazavi.ir/article_193573_bdbe4dcabfb27aeb49715115644bd54d.pdf