نقش الهامبخش سیره امام رضا (ع) در استحکام وحدت ملی ایرانیان
دوره 13، شماره 52، پاییز 1404، صفحه 47-71
https://doi.org/10.22034/farzv.2024.465121.2014
محمد ابراهیم روشن ضمیر، حسین اکبری
چکیده وحدت ملی به معنای همسویی و هماهنگی اجزای تشکیلدهنده یک نظام سیاسی و اجتماعی، بهعنوان مهمترین عامل اقتدار ملی، زمینهساز توسعه و پیشرفت و کاهشدهنده تهدیدات داخلی و خارجی برای همه کشورها از اهمیت بالایی برخوردار است. این مهم برای نظام جمهوری اسلامی که با حجم گسترده تلاش جبهه استکبار برای خدشه به وحدت ملی خود روبروست از اهمیت مضاعفی برخوردار است. برای وحدت ملی عوامل متعددی از قبیل: سرزمین و قلمرو، زبان، حکومت و دولت، نژاد و قومیت، سنّتها و آئینها، میراث فکری، اسطورهها و قهرمانان و مانند آن را برمیشمارند که درباره نقش آنها در تحکیم وحدت ملی، اتفاقنظر وجود دارد، اما آنچه کم تر از آن سخنی به میان می آید نقش دین و آموزه های دینی در وحدت ملی است؛ حتی گاهی کسانی دین را مخالف وحدت ملی قلمداد می کنند. این در حالی است که باورهای اعتقادی نسبت به سایر عوامل از نقش بسیار مهم تری در استواری وحدت ملی برخوردار است. با توجه به نقش مهم دین و آموزههای دینی در شکل دهی به وحدت ملی ایرانیان، شایسته است نقش سیره و سخنان حضرت امام رضا (ع) در این باره مورد بررسی قرار گیرد. یافتههای این جستار که به روش توصیفی و تحلیلی سامانیافته، نشان از آن دارد هجرت امام به ایران، توصیه به وحدت و دوری از اختلاف، عدالتورزی، پاسداشت کرامت انسانی، مقابله نظری و عملی با تبعیض و احترام آن حضرت به فرق و مذاهب، در شکلدهی و استواری وحدت ملی ایرانیان در همسویی با آموزههای اسلامی و وحدت اسلامی نقشی الهامبخش داشته است.

