فرهنگ رضوی

چکیده ارتباطات انسانی یکی از دانش­های نوینی است که اهمیت آن به‌دلیل پیشرفت­های علمی و تغییرهای رخ‌داده در سبک زندگی بشری، روز به روز بیشتر می­شود. توجه به اصول و مبانی این دانش نوین برای بهبود زندگی اجتماعی انسان و داشتن ارتباط صحیح با دیگران ضروری است. هدف، پیگیری و پیوند دادن مبانی این دانش نوین با فرهنگ و سیرة اخلاقی امام رضا^(ع) است تا بتوان به فهمی عمیق از سیرة عملی ایشان در همة سطوح ارتباطات انسانی دست یافت. آنچه که از مجموع روایت‌های ائمه^(ع) و گزارش­های تاریخی به‌دست می‌آید، ارتباطات گسترده و مؤثر امام رضا^(ع) با فرهنگ­ها و طبقات مختلف اجتماع است.
در این نوشتار با روش توصیفی‌ـ تحلیلی تلاش می‌شود در مرحلة اول، الگویی برای عمل مسلمانان به این آموزه‌های دینی ارائه داد و در مرحلة بعد، سیاستگذاری­های فرهنگی و ارتباطی را در جامعة اسلامی پایه­ریزی کرد. 

چکیده امروزه عصر ارتباطات انسانی است و ریشة بسیاری از مسائل و مشکلات فرهنگی اجتماعی جامعه، بی‌توجهی به ارتباط صحیح با دیگران است. دقت در سیرة زندگی اهل‌بیت ^(ع) و تأسی به شیوة رفتاری و سبک زندگی آن بزرگواران همواره می‌تواند ما را در رسیدن به الگوی مطلوب و اتخاذ روش صحیح زندگی و ارتباط صحیح با دیگران رهنمون سازد. از میان تاریخ تحولات شیعه، بدون شک سفر امام رضا^(ع)به ایران از مهم‌ترین حوادث محسوب می‌شود. هرچند این سفر با اصرارهای مأمون، خلیفة وقت عباسی، صورت پذیرفت؛ اما در عمل دارای آثار و پیامدهای درخشانی برای ایران بود.
در مقالة حاضر تلاش شده است با نگاهی تحلیلی بر مدل ارتباطات انسانی «برلو» به‌عنوان نظریه‌پرداز حوزة ارتباطات، سیرة ارتباطی امام رضا^(ع)در سفر مدینه تا مرو بررسی شود. مطابق این مدل، چهار ویژگی اصلی ارتباط‌گر یعنی مهارت ارتباطی، نگرش‌ها، سطح دانش و موقعیت فرهنگی و اجتماعی فرد، در سیرة رفتاری ایشان در این سفر قابل مشاهده است.