فرهنگ رضوی

چکیده مؤمنان به ارشاد عقل و به صریح قرآن و روایات بر تعلق قدرت الهی بر انجام هر کاری باور دارند. این اعتقاد آنان با چالشی از این جنس مواجه شده است که آیا این إطلاق حتی شامل امور محال (مانند فرو بردن آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست در تخمی) هم می شود که صدور آنها مستلزم وقوع اموری چون انطباع کبیر در صغیر است. در زمان های مختلف افراد متعددی (ابلیس، ابوشاکر دیصانی و...) از معصومان (حضرت مسیح، حضرت علی، امام صادق و امام رضا علیهم السلام) این مسئله را پرسیده اند. در یکی از این روایتها که ابن بابویه آن را در کتاب التوحید به امام رضا (ع) نسبت داده، آن حضرت صریحا هم پاسخ مثبت به این پرسش داده اند (امکان ذاتی) و هم بر وقوع آن هم تأکید فرموده اند.(در قالب تشبیه انطباع صورت اشیای بزرگ در چشم). نوشتار حاضر درصدد بررسی این خبر و انتساب آن به حضرت رضا (ع) است و می کوشد در نخستین گام به بررسی سندی و دلالی آن بپردازد. در گام دوم هم مؤیّدات (قرآنی و روایی) آن را نشان دهد. در مرحله سوم هم چالش هایی را برجسته سازد که در صورت التزام و پذیرش این خبر با آنها مواجه خواهیم بود. (ناسازگاری با حکم بدیهی عقل، تعارض با روایات متعدد و...) و در آخرین مرحله هم سعی می کند وجهی (مانند صدور از باب جدال أحسن، تکیه بر ضعف درک سائل) را برای امکان پذیرش این خبر و امکان صدور آن از حضرت رضا (ع) در اختیار نهد.